Linie technologiczne do filetowania ryb stanowią serce nowoczesnych zakładów przetwórstwa rybnego. To właśnie na tym etapie z surowca o nieregularnych kształtach powstaje standaryzowany produkt o wysokiej wartości dodanej – filet. Odpowiednio zaprojektowana linia, uwzględniająca specyfikę gatunków ryb, wymagania rynku oraz normy higieniczne, ma bezpośredni wpływ na wydajność, bezpieczeństwo i opłacalność produkcji. Poniżej omówiono kluczowe etapy, typy maszyn oraz możliwości optymalizacji procesu.

Charakterystyka surowca i wymagania wstępne w linii do filetowania

Punktem wyjścia dla każdej linii technologicznej jest znajomość właściwości surowca. Inaczej projektuje się linię dla łososia atlantyckiego, inaczej dla dorsza, a jeszcze inaczej dla śledzia czy pstrąga. Różnice wynikają z budowy anatomicznej, grubości mięśni, układu ości oraz struktury tkanki tłuszczowej. Właściwe dopasowanie parametrów maszyn już na etapie projektu pozwala ograniczyć straty i zwiększyć procentowy uzysk jadalnych części.

Ryby trafiają do zakładu przetwórczego zazwyczaj jako ryby całe – świeże, schłodzone lub mrożone. Kluczowe są tu warunki przechowywania: łańcuch chłodniczy nie może zostać przerwany, a temperatura powinna mieścić się najczęściej w przedziale od 0 do +2°C dla ryb świeżych lub około –18°C dla głęboko mrożonych. Zbyt wysoka temperatura sprzyja namnażaniu drobnoustrojów i pogarsza właściwości technologiczne mięsa (m.in. konsystencję), co przekłada się na jakość filetów.

Przed wprowadzeniem surowca na linię do filetowania należy zapewnić w zakładzie odpowiednie warunki sanitarne. Strefa przyjęcia surowca musi być fizycznie oddzielona od strefy pakowania produktów gotowych, aby ograniczyć ryzyko krzyżowego zanieczyszczenia. Podłogi, ściany, instalacje wodne i elektryczne, a także systemy odprowadzania ścieków muszą spełniać wymogi HACCP i standardów GHP/GMP.

Ważna jest również organizacja pracy: wydzielenie stref „brudnej” (skórowanie, patroszenie, usuwanie łusek) i „czystej” (docięcie, kontrola jakości, pakowanie), właściwy dobór środków myjąco-dezynfekujących, a także szkolenie personelu z zakresu higieny osobistej i zasad obsługi maszyn. Niewłaściwe zarządzanie tymi czynnikami nie tylko obniża jakość produktów, ale może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych i prawnych.

Etapy technologiczne linii do filetowania ryb

Przyjęcie, magazynowanie i wstępne sortowanie surowca

Surowiec po dotarciu do zakładu trafia do strefy przyjęcia, gdzie przeprowadzana jest ocena organoleptyczna (zapach, barwa, kondycja skóry i oczu, obecność uszkodzeń mechanicznych). Następnie ryby są ważone, ewidencjonowane oraz kierowane do chłodni lub bezpośrednio na linię. W nowoczesnych zakładach stosuje się systemy śledzenia (traceability), które pozwalają prześledzić drogę partii od połowu aż do klienta końcowego.

Wstępne sortowanie odbywa się na stołach roboczych lub przenośnikach zintegrowanych z wagami automatycznymi. Ryby dzieli się według gatunku, wielkości, masy oraz przeznaczenia (filet ze skórą, bez skóry, kawałki, surowiec do mielenia). W zależności od zaawansowania zakładu wykorzystuje się systemy ręczne lub półautomatyczne z fotokomórkami i czujnikami masy, które kierują ryby do odpowiednich linii technologicznych.

Odwłaszczanie, płukanie i ewentualne rozmrażanie

W przypadku niektórych gatunków ryb, szczególnie o dużej ilości łusek, konieczne jest ich mechaniczne usunięcie na odłuszczarkach bębnowych lub taśmowych. Proces ten wymaga intensywnego płukania, aby usunąć rozluźnione łuski i zabrudzenia. Kwestia obróbki wstępnej jest ściśle dostosowana do oczekiwań rynku – w filetowaniu łososia czy pstrąga łuski nie stanowią tak istotnego problemu jak w przypadku karpia czy leszcza.

Ryby mrożone wymagają kontrolowanego rozmrożenia. Stosuje się w tym celu zbiorniki z wodą o określonej temperaturze, systemy prysznicowe, a w bardziej zaawansowanych liniach – urządzenia do rozmrażania przy użyciu mgły wodnej lub tuneli powietrznych. Głównym celem jest uzyskanie równomiernego rozmrożenia, bez nadmiernej utraty soków tkankowych, co wpływa na teksturę mięsa oraz wydajność filetowania.

Patroszenie i usuwanie głów

Etap patroszenia ma fundamentalne znaczenie dla higieny produktu. Zbyt długi kontakt wnętrzności z mięsem ryby zwiększa ryzyko skażenia mikrobiologicznego. W zakładach przemysłowych stosuje się linie patroszące z maszynami do wycinania głów oraz usuwania wnętrzności. Konstrukcja noży i parametrów pracy tych urządzeń jest dopasowana do kształtu korpusu danego gatunku.

Maszyny do odcinania głów wykorzystują system prowadnic, które pozycjonują rybę względem noża. Precyzyjne ustawienie przekroju jest kluczowe – zbyt głębokie cięcie powoduje niepotrzebne straty mięsa przy głowie, natomiast zbyt płytkie cięcie utrudnia dalsze etapy automatycznego filetowania. Często patroszenie i odcinanie głowy odbywa się w obrębie jednego zintegrowanego urządzenia, co ogranicza ilość manipulacji surowcem.

Właściwe filetowanie – cięcie wzdłużne

Serce linii stanowi maszyna do filetowania, wyposażona w system noży tarczowych lub taśmowych, które prowadzą precyzyjne cięcie wzdłuż kręgosłupa. Ryba wprowadzana jest brzuchem do dołu na specjalne podajniki, które centrują ją względem osi cięcia. Obecne na rynku maszyny różnią się zakresem przetwarzanych rozmiarów ryb, prędkością oraz stopniem automatyzacji.

W produkcji na dużą skalę stosuje się maszyny potrafiące przetworzyć nawet kilkaset ryb na minutę, z możliwością szybkiej regulacji parametrów pracy. Niezwykle istotna jest minimalizacja tzw. „kołnierzy” (fragmentów mięsa pozostających na kręgosłupie) oraz ograniczanie liczby ości w filecie. W przypadku niektórych gatunków, takich jak łosoś, da się uzyskać niemal całkowicie bezostne filety już na maszynie filetującej, w innych potrzebne jest późniejsze doczyszczanie.

Usuwanie skóry, ości i docinanie filetów

Decyzja o usuwaniu skóry zależy od wymagań rynku. Niektóre produkty sprzedaje się w formie filetu ze skórą (np. łosoś na patelnię), inne jako całkowicie pozbawione skóry (dorsz panierowany, bloki mrożone). Do zdejmowania skóry używa się skórowaczek pracujących w sposób ciągły – filet przesuwany jest po taśmie, a specjalny nóż oddziela skórę od mięsa.

Następnie następuje etap usuwania ości międzymięśniowych. W wysokowydajnych liniach stosuje się urządzenia z rolkami wyciągającymi ości (pin-bone remover). Rolki te chwytają wystające końcówki ości i wyciągają je, minimalnie naruszając strukturę mięsa. Wciąż jednak, zwłaszcza w przypadku gatunków skomplikowanych anatomicznie, część prac wykonuje się ręcznie, wykorzystując pęsety i stoły ze stanowiskami kontrolnymi.

Filety są następnie docinane do wymaganych wymiarów i masy. Mogą to być porcje jednostkowe (np. 120 g, 150 g) lub większe płaty przeznaczone do dalszego przetworzenia. Cięcie może być realizowane przez piły taśmowe, gilotyny lub zaawansowane systemy wykorzystujące skanery i noże wodne (waterjet), które zapewniają wysoki stopień precyzji i powtarzalności przy minimalizacji odpadów.

Kontrola jakości i przekierowanie na dalsze linie obróbki

Po zakończeniu zasadniczego filetowania następuje kontrola jakości – zarówno wizualna, jak i techniczna. W nowoczesnych zakładach powszechne staje się wykorzystanie skanerów rentgenowskich (X-ray) do wykrywania pozostałych ości, fragmentów metalu lub innych ciał obcych. Skanery te identyfikują fragmenty o gęstości odmiennej od mięsa i w razie wykrycia nieprawidłowości automatycznie odrzucają dany produkt z taśmy.

Filety spełniające wymagania są kierowane do dalszej obróbki: solenia, wędzenia, panierowania, mrożenia czy pakowania w modyfikowanej atmosferze (MAP). Część surowca, szczególnie skrawki czy fragmenty o nieregularnym kształcie, kieruje się do produkcji wyrobów formowanych (paluszki rybne, burgery), farszów czy produktów mielonych. Pozwala to zwiększyć ogólną wydajność wykorzystania surowca i ograniczyć straty ekonomiczne.

Typy maszyn w liniach do filetowania ryb

Podajniki, sortowniki i systemy transportu wewnętrznego

Transport surowca i półproduktów pomiędzy poszczególnymi etapami odbywa się dzięki sieci przenośników taśmowych, rolkowych oraz koryt wodnych. Konstrukcja systemów transportu musi uwzględniać łatwość mycia, odporność na korozję oraz możliwość regulacji prędkości. W praktyce stosuje się materiały takie jak stal nierdzewna oraz tworzywa przeznaczone do kontaktu z żywnością.

Sortowniki wagowe i automatyczne rozdzielacze kierują ryby do odpowiednich maszyn filetujących lub na różne linie w zależności od celu produkcji. Im większy stopień integracji systemów sterowania, tym łatwiej synchronizować pracę całej linii i unikać wąskich gardeł. Zastosowanie sterowników PLC i systemów SCADA umożliwia bieżący nadzór nad parametrami procesu.

Maszyny do patroszenia, odcinania głów i ogonów

Patroszarki i gilotyny do odcinania głów są projektowane dla określonych zakresów wielkości ryb. Niekiedy te same urządzenia można przezbroić, zmieniając ustawienia noży lub prowadnic, tak aby przetwarzały inny gatunek. Ważne jest utrzymanie stabilnego prowadzenia ryby – dlatego stosuje się elementy chwytające, które zapobiegają przesuwaniu się korpusu podczas cięcia.

Uzupełnieniem są urządzenia do przycinania ogonów i płetw. Ten etap bywa pomijany, jeśli ogon ma pozostać jako element dekoracyjny (np. w filetach premium), jednak w produkcji przeznaczonej do pakowania próżniowego ogony często się usuwa, aby ułatwić standaryzację kształtu i ograniczyć ostrzejsze fragmenty, które mogłyby uszkodzić opakowanie.

Maszyny filetujące – serce linii

Maszyny filetujące różnią się konstrukcją noży, sposobem prowadzenia ryby oraz zakresem automatyzacji. Najprostsze modele obsługują niewielki zakres wielkości i wymagają ręcznego pozycjonowania ryb. Bardziej zaawansowane rozwiązania wykorzystują systemy czujników, które rozpoznają długość i grubość ryby, automatycznie dopasowując trajektorię cięcia.

Wysokiej klasy maszyny pozwalają ustandaryzować jakość filetów niezależnie od umiejętności operatorów. Zmniejsza się także obciążenie fizyczne pracowników, ponieważ większość operacji wykonuje mechanika. Automatyzacja sprzyja również poprawie powtarzalności parametrów produktu, co ma znaczenie przy dalszym procesie pakowania, mrożenia i dystrybucji.

Skórowaczki, odkostniarki i linie do docinania

Skórowaczki są często modułami, które można włączać lub wyłączać w zależności od aktualnego zlecenia produkcyjnego. Kluczowe są tu parametry takie jak głębokość cięcia skóry, docisk taśmy oraz prędkość posuwu. Ich nieprawidłowe ustawienie może powodować zbyt głębokie ścięcie mięsa lub, przeciwnie, pozostawienie fragmentów skóry.

Urządzenia do wyciągania ości wykorzystują różne konfiguracje rolek. Dobór twardości gumy, siły docisku i prędkości ma wpływ na to, ile ości zostanie usuniętych i jak bardzo uszkodzona zostanie struktura mięsa. Warto podkreślić, że producenci maszyn często oferują dedykowane rozwiązania dla konkretnych gatunków ryb, ponieważ rozkład ości jest ściśle związany z anatomią poszczególnych gatunków.

Docinarki porcyjne mogą być wyposażone w systemy wizyjne, które skanują filet, oceniając jego długość, szerokość i grubość. Na tej podstawie program wyznacza linie cięcia, aby uzyskać pożądane masy porcji przy minimalnej ilości odpadów. Tego typu rozwiązania szczególnie sprawdzają się w produkcji detalicznej przeznaczonej dla sieci handlowych, które wymagają ściśle zdefiniowanych gramatur i kształtów.

Systemy kontrolno-pomiarowe i higieniczne

Integralną częścią linii są systemy pomiarowe: wagi kontrolne, detektory metalu, skanery rentgenowskie oraz rejestratory parametrów (temperatury, wilgotności, czasu procesu). Pozwalają one nie tylko zapewnić bezpieczeństwo żywności, ale też optymalizować zużycie surowców i energii. Dane z takich systemów mogą być analizowane pod kątem poprawy organizacji pracy, planowania produkcji czy minimalizacji strat.

Specyficzną kategorię stanowią systemy mycia i dezynfekcji linii – zarówno stacjonarne CIP (Clean-In-Place), jak i przenośne myjki wysokociśnieniowe. Ich zadaniem jest usuwanie resztek białka, tłuszczu oraz biofilmu, które w środowisku przetwórstwa rybnego powstają szczególnie łatwo. Projektując linię do filetowania, trzeba uwzględnić nie tylko jej funkcje produkcyjne, ale również dostępność do wszystkich powierzchni w celu efektywnego czyszczenia.

Optymalizacja wydajności linii do filetowania ryb

Planowanie przepływu surowca i redukcja wąskich gardeł

Jednym z najważniejszych aspektów optymalizacji jest analiza przepływu surowca przez linię. W praktyce oznacza to sprawdzenie, czy wydajność poszczególnych maszyn jest właściwie zrównoważona. Jeśli jedna z nich, np. filetująca, ma mniejszą przepustowość niż poprzedzający ją moduł do patroszenia, dochodzi do kumulacji surowca i przestojów. Z drugiej strony zbyt wolne końcowe etapy pakowania mogą spowodować kumulację filetów na linii, zwiększając ryzyko przegrzania produktu.

Optymalnym rozwiązaniem jest odpowiednie dobranie mocy przerobowych maszyn oraz zastosowanie buforów – odcinków taśm lub zasobników, które mogą czasowo gromadzić surowiec. Pozwala to na krótkotrwałe przestoje części linii bez konieczności całkowitego zatrzymania produkcji. Dodatkowo, analiza danych z liczników i systemów monitoringu pomaga identyfikować, w których punktach najczęściej pojawiają się opóźnienia.

Minimalizacja strat surowca i zwiększenie uzysku

Kluczowym parametrem ekonomicznym jest procentowy uzysk jadalnych części z całej masy ryby. Nawet niewielkie różnice procentowe, w skali roku i dużych wolumenów surowca, przekładają się na znaczne wartości finansowe. Dlatego duży nacisk kładzie się na precyzyjną regulację maszyn – głębokości cięcia, ustawienia noży, prędkości taśm.

Właściwie przeprowadzona kalibracja pozwala ograniczyć ilość mięsa pozostającego na kręgosłupach i głowach. Odpady te, choć mogą zostać skierowane do dalszego wykorzystania (np. na mączkę rybną lub buliony), mają mniejszą wartość niż pełnowartościowe filety. Analiza powtarzanych strat na poszczególnych maszynach może skutkować modyfikacjami ustawień lub wymianą elementów tnących na bardziej efektywne.

Automatyzacja, robotyzacja i systemy wizyjne

Postęp technologiczny sprzyja rosnącej automatyzacji linii filetujących. Obecne są już roboty przystosowane do pracy w środowisku o podwyższonej wilgotności i niskich temperaturach, zdolne do wykonywania powtarzalnych czynności, takich jak sortowanie, układanie filetów na tackach czy ich obracanie. Zaletą robotyzacji jest nie tylko stabilność jakości, ale też możliwość utrzymania wysokiej wydajności przez całą zmianę produkcyjną.

Systemy wizyjne – kamery wspierane algorytmami analizy obrazu – pozwalają ocenić kształt, barwę i ewentualne defekty filetów. Dane te mogą zostać użyte zarówno do automatycznego odrzutu wadliwych produktów, jak i do dynamicznego dostosowywania parametrów cięcia. Rozwiązania te są szczególnie przydatne w przetwórstwie gatunków o dużej zmienności wielkości, gdzie ręczne ustawianie parametrów maszyny dla każdej partii byłoby zbyt czasochłonne.

Szkolenie personelu i ergonomia stanowisk pracy

Choć automatyzacja przejmuje wiele zadań, rola wykwalifikowanego personelu pozostaje duża. Operatorzy muszą umieć właściwie ustawić maszyny, rozpoznać nieprawidłowości w pracy urządzeń, a także reagować na sytuacje awaryjne. Systematyczne szkolenia, obejmujące zarówno zagadnienia techniczne, jak i higieniczne, są jednym z filarów stabilnej produkcji.

Ergonomia stanowisk pracy ma wpływ nie tylko na zdrowie pracowników, ale i na jakość oraz wydajność procesu. Odpowiednia wysokość stołów, rozmieszczenie narzędzi, oświetlenie oraz temperatura w strefie pracy przekładają się na mniejsze zmęczenie i mniejszą liczbę błędów. W przetwórstwie rybnym, gdzie praca odbywa się zazwyczaj w niskich temperaturach, konieczne jest też zapewnienie właściwej odzieży ochronnej i przerw regeneracyjnych.

Zarządzanie energią, wodą i gospodarką odpadami

Nowoczesne zakłady przetwórstwa rybnego muszą uwzględniać nie tylko aspekty produkcyjne, ale też środowiskowe. Linie do filetowania zużywają znaczące ilości wody do płukania surowca i mycia urządzeń. Zastosowanie obiegów zamkniętych, filtracji oraz systemów odzysku ciepła z wody technologicznej może istotnie obniżyć koszty eksploatacyjne oraz wpływ na środowisko.

Odpady powstające przy filetowaniu – głowy, kręgosłupy, skóry – coraz częściej traktowane są jako wartościowy surowiec. Mogą one posłużyć do produkcji mączki, oleju rybnego, hydrolizatów białkowych czy kolagenu. Odpowiednia segregacja odpadów już na linii filetującej ułatwia ich późniejsze wykorzystanie w innych gałęziach przemysłu spożywczego, paszowego czy farmaceutycznego.

Dodatkowe aspekty związane z projektowaniem i eksploatacją linii

Elastyczność linii względem zmieniającego się rynku

Rynek produktów rybnych jest bardzo zróżnicowany i podatny na zmiany trendów konsumenckich. Rosnące zainteresowanie wygodnymi produktami typu „ready-to-cook” wymusza na zakładach możliwość szybkiego przełączania się między różnymi formatami produktu – od dużych filetów po małe porcje, od surowych po wstępnie przyprawione czy marynowane.

Elastyczność linii do filetowania wyraża się w możliwości łatwej zmiany ustawień maszyn, szybkiego przezbrajania elementów tnących oraz integracji z dodatkowymi modułami (np. do nakładania marynat, panierowania). Projektując nową linię, warto uwzględnić rezerwę mocy oraz miejsce na potencjalną rozbudowę, aby zakład mógł reagować na przyszłe potrzeby rynku bez konieczności budowy nowej infrastruktury od podstaw.

Wymogi prawne, certyfikacja i bezpieczeństwo żywności

Zakłady przetwórcze muszą spełniać liczne wymogi prawne, zarówno krajowe, jak i unijne lub międzynarodowe. Obejmują one m.in. przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności, ochrony środowiska, BHP oraz znakowania produktów. Linie do filetowania powinny być projektowane z uwzględnieniem możliwości wdrożenia systemów jakości, takich jak HACCP, IFS, BRC oraz innych standardów uznawanych przez sieci handlowe.

Elementy wchodzące w kontakt z żywnością muszą posiadać atesty i być wykonane z materiałów dopuszczonych do takiego zastosowania. Konstrukcja urządzeń powinna minimalizować ryzyko gromadzenia się resztek surowca w trudno dostępnych zakamarkach. Coraz częściej producenci maszyn oferują rozwiązania z dokumentacją ułatwiającą proces wdrożenia i audytów, co skraca czas potrzebny na uruchomienie linii w nowym zakładzie.

Cyfryzacja, analiza danych i utrzymanie ruchu

Cyfryzacja procesów produkcyjnych pozwala na zbieranie ogromnej ilości danych: od liczby przetworzonych ryb po czasy przestojów, awarie, parametry cięcia i temperatury w poszczególnych strefach. Odpowiednia analiza tych danych umożliwia wprowadzenie strategii utrzymania ruchu typu predictive maintenance – przewidywania awarii maszyn zanim do nich dojdzie, na podstawie trendów i sygnałów z czujników.

Integracja linii filetujących z systemami ERP oraz MES pozwala lepiej planować zakupy surowca, harmonogramy produkcji i dostawy gotowych wyrobów. Dzięki temu można ograniczać nadprodukcję, lepiej wykorzystywać moce zakładu i szybciej reagować na zmiany zapotrzebowania ze strony klientów hurtowych i detalicznych.

Perspektywy rozwoju technologii filetowania ryb

Rozwój technologii filetowania koncentruje się obecnie na kilku obszarach: dalszej automatyzacji, poprawie precyzji cięcia, redukcji zużycia energii oraz zwiększaniu bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Coraz szersze zastosowanie znajdują systemy wykorzystujące uczenie maszynowe, które potrafią „uczyć się” optymalnego prowadzenia cięcia dla różnych gatunków ryb na podstawie analizy tysięcy skanów surowca.

W perspektywie kolejnych lat można spodziewać się większej integracji linii filetujących z innymi etapami przetwarzania, tworząc tzw. inteligentne fabryki. W takich zakładach przepływ informacji między maszynami, systemem magazynowym i planowaniem sprzedaży będzie na tyle płynny, że linia sama będzie dostosowywała swą konfigurację do zmieniających się zamówień i dostępności surowca.

FAQ – najczęściej zadawane pytania dotyczące linii do filetowania ryb

Jakie są najważniejsze kryteria doboru maszyn do filetowania dla nowego zakładu?

Przy doborze maszyn kluczowe są: gatunki i rozmiary ryb, które będą przetwarzane, planowana wydajność linii, a także docelowe rodzaje produktów (filet ze skórą, bez skóry, porcje, kostka). Istotne jest też dopasowanie do wymogów sanitarnych, możliwości rozbudowy w przyszłości oraz poziomu automatyzacji, na jaki zakład chce się zdecydować. Warto analizować nie tylko cenę zakupu, lecz również koszty eksploatacji, serwisu i zużycia części.

W jaki sposób linia do filetowania wpływa na bezpieczeństwo mikrobiologiczne produktów rybnych?

Linia do filetowania ma bezpośredni wpływ na higienę produktu poprzez sposób kontaktu powierzchni roboczych z surowcem i łatwość ich mycia. Odpowiednie rozdzielenie stref brudnych i czystych, stosowanie materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością oraz wdrożone procedury CIP ograniczają ryzyko skażenia. Dodatkowo automatyzacja zmniejsza liczbę ręcznych manipulacji, co redukuje możliwość przenoszenia drobnoustrojów przez personel. Kluczowe jest też utrzymanie właściwej temperatury na wszystkich etapach procesu.

Czy inwestycja w zaawansowane systemy wizyjne i skanery X-ray jest opłacalna dla średnich zakładów?

Opłacalność zależy od skali produkcji, wymagań klientów i poziomu ryzyka związanego z reklamacjami. Dla zakładów obsługujących sieci handlowe lub rynki eksportowe systemy X-ray mogą być wręcz koniecznością, ponieważ znacząco ograniczają liczbę pozostałych ości i ciał obcych w produkcie. Analiza kosztów powinna uwzględniać nie tylko cenę urządzeń, lecz także potencjalne straty wizerunkowe oraz ryzyko zwrotów partii, które takie systemy pomagają minimalizować.

Jak można zagospodarować odpady powstające przy filetowaniu ryb?

Odpady z filetowania, takie jak głowy, kręgosłupy, skóry czy drobne skrawki mięsa, stanowią cenny surowiec dla innych branż. Mogą być przetwarzane na mączkę i olej rybny, komponenty paszowe, a także surowiec do produkcji hydrolizatów białkowych i kolagenu. Coraz częściej wykorzystuje się je także do wytwarzania ekstraktów smakowych i bulionów. Kluczowe jest odpowiednie sortowanie i szybkie schłodzenie odpadów, aby zachować ich wartość technologiczną i mikrobiologiczną.

Jakie trendy konsumenckie obecnie najsilniej wpływają na projektowanie linii filetujących?

Rosnące znaczenie mają produkty wygodne w przygotowaniu, porcjowane i o wysokim stopniu przetworzenia – gotowe do smażenia czy pieczenia bez dodatkowej obróbki. Trend zdrowego żywienia sprzyja popytowi na ryby bogate w kwasy omega-3 oraz produkty o ograniczonej zawartości soli i dodatków. Z drugiej strony coraz większą rolę odgrywa zrównoważony rozwój: minimalizacja strat surowca, ekologiczne opakowania i transparentność pochodzenia ryb. Linie filetujące projektuje się więc tak, aby były elastyczne, efektywne i zgodne z wymogami zrównoważonej produkcji.