Blow back rig – definicja

Blow back rig to zaawansowy zestaw karpiowy, który powstał jako odpowiedź na coraz ostrożniejsze zachowanie dużych, doświadczonych ryb. Jego konstrukcja ma utrudniać karpiowi pozbycie się przynęty po jej zassaniu oraz poprawiać skuteczność zacięcia, zwłaszcza podczas łowienia na kulki proteinowe. Zestaw ten jest szczególnie ceniony przez wędkarzy celujących w największe okazy, którzy wymagają maksymalnie efektywnej prezentacji przynęty i niezawodnej pracy haka.

Definicja blow back rig w ujęciu słownikowym

Blow back rig – specjalistyczny, karpiowy zestaw końcowy, w którym przynęta osadzona jest na włosie przechodzącym przez swobodnie przesuwającą się po trzonku haka pętlę lub pierścień (zwykle metalowy lub z tworzywa). Konstrukcja ta sprawia, że podczas zasysania i wypluwania przynęty przez rybę, włos wraz z przynętą może cofać się po trzonku haka (efekt “blow back”), pozostawiając grot w optymalnym położeniu do zacięcia. Celem zestawu jest zwiększenie skuteczności samozacięcia karpia oraz utrudnienie mu wyplucia przynęty bez wbicia się haka.

W ujęciu terminologicznym blow back rig zalicza się do grupy tak zwanych zestawów samozacinających, wykorzystywanych głównie w metodzie włosowej do prezentacji kulek proteinowych, bałwanków, peletyzowanych przynęt lub sztucznych imitacji. Cechą charakterystyczną jest ruchomy element (pierścień, pętelka z fluorocarbonu lub mini krętlik) zamocowany na trzonku haka, przez który przeprowadzony jest włos, co nadaje przynęcie dodatkową mobilność.

Istotą działania blow back rig jest rozdzielenie zachowania haka i przynęty podczas kontaktu z pyskiem ryby. Przynęta może zostać intensywnie “przetestowana”, zassana i wypluta, natomiast hak, dzięki ciężarowi ołowiu, kształtowi i odpowiedniemu ustawieniu pierścienia, pozostaje w pozycji sprzyjającej momentowi wbicia w dolną wargę karpia.

Budowa, działanie i warianty blow back rig

Kluczowe elementy konstrukcji

Konstrukcja blow back rig opiera się na kilku podstawowych elementach, których wzajemne dopasowanie ma kluczowe znaczenie dla działania zestawu:

  • Hak karpiowy – najczęściej typu wide gape, curve shank lub beaked point, w rozmiarach dopasowanych do wielkości przynęty (zazwyczaj 2–8). Jego kształt i jakość ostrza są jednym z najważniejszych czynników skuteczności zestawu.
  • Pierścień blow back – mały metalowy ring lub kółko z tworzywa, założone na trzonek haka i blokowane przy pomocy odcinka rurki termokurczliwej lub węzła bez węzła. Do pierścienia przymocowany jest włos z przynętą.
  • Włos – odcinek plecionki, fluorocarbonu lub innego materiału, na którym osadzona jest przynęta. Przechodzi przez pierścień, zamiast być przytwierdzonym na stałe do trzonka haka.
  • Przypon – odcinek materiału łączący hak z krętlikiem. Może być to miękka plecionka, plecionka powlekana, fluorocarbon lub kombinacja materiałów (np. tzw. combi rig).
  • Ołów – ciężarek (klips, in-line, helikopter) zapewniający samozacięcie przez wykorzystanie masy ołowiu podczas próby odpłynięcia karpia.

Charakterystycznym elementem blow back rig jest ruchomość włosa na trzonku haka. Dzięki temu, gdy ryba zassie przynętę, może ona w pewnym zakresie poruszać się niezależnie od haka, co daje bardziej naturalne zachowanie w pysku karpia. Gdy natomiast karp spróbuje wypluć przynętę, włos i przynęta cofają się (blow back), a grot haka – dzięki odpowiedniemu kątowi i oporowi ciężarka – ma tendencję do obrotu i wbicia się w dolną wargę.

Mechanika samozacięcia i efekt “blow back”

Podstawowym założeniem blow back rig jest maksymalne wykorzystanie naturalnego sposobu żerowania karpia. Ryba zasysa przynętę, często razem z fragmentem dna, po czym, jeśli coś ją zaniepokoi, próbuje wypluć niepożądany element. W klasycznym zestawie włosowym karp niekiedy potrafi wypluć przynętę wraz z hakiem, bez pewnego zacięcia.

Blow back rig wprowadza tu modyfikację: przynęta znajduje się na włosie, który jest przełożony przez pierścień poruszający się po trzonku haka. Gdy karp zassie przynętę, hak jest wciągany do pyska wraz z nią, jednak w momencie próby wyplucia, przynęta z włosem przesuwa się w kierunku oczka haka, a sam hak pozostaje nieco głębiej w pysku. W połączeniu z ciężarem ołowiu oraz ostrym, odpowiednio ukierunkowanym grotem powoduje to obrócenie się haka i wbicie w wargę, zanim przynęta opuści pysk ryby.

W efekcie blow back rig:

  • ogranicza ilość tzw. pustych brań oraz spadów podczas holu,
  • umożliwia karpiowi swobodne “testowanie” przynęty, bez utraty skuteczności zacięcia,
  • stabilizuje hak w optymalnej pozycji wbicia, najczęściej w dolną wargę lub kącik pyska.

Materiały i ich wpływ na pracę zestawu

Dobór materiałów do blow back rig ma istotne znaczenie dla prezentacji przynęty oraz zachowania zestawu w wodzie. W praktyce stosuje się kilka podstawowych konfiguracji:

  • Przypony z miękkiej plecionki – zapewniają naturalną prezentację na miękkim dnie, mulistych partiach jeziora oraz w miejscach o niewielkiej ilości zaczepów. Ryba łatwo zasysa przynętę, a brak sztywności pomaga w swobodnym ułożeniu przyponu.
  • Przypony powlekane – z rdzeniem z plecionki i powłoką z tworzywa. Pozwalają częściowo usztywnić odcinek bliżej ołowiu, co ogranicza plątanie przy rzucie i poprawia prostoliniowe układanie się zestawu na dnie.
  • Fluorocarbon i combi rig – stosowane, gdy pożądana jest większa sztywność w początkowym odcinku przyponu, co utrudnia karpiowi wyplucie całego zestawu. Fluorocarbon jest również mniej widoczny w wodzie.

Długość przyponu dobiera się w zależności od aktywności ryb i struktury dna – od bardzo krótkich (10–12 cm) przy agresywnym żerowaniu i twardym dnie, po dłuższe (20–25 cm), gdy karpie są ostrożne, a dno delikatnie zamulone.

Odmiany i modyfikacje blow back rig

W miarę popularyzacji blow back rig powstało wiele jego wariantów, dopasowanych do konkretnych warunków i stylów łowienia. Do najczęściej stosowanych należą:

  • Blow back rig z mini-krętlikiem na włosie – zamiast samego pierścienia stosuje się mały krętlik, do którego mocowany jest włos. Taka konstrukcja zwiększa mobilność przynęty i ogranicza możliwość jej skręcania się.
  • Blow back rig w wersji D-rig – włos zastępuje się pętlą w kształcie litery D z fluorocarbonu, do której montowany jest ring i przynęta. Wariant ten bywa wykorzystywany szczególnie przy twardych przynętach, np. kulkach tonących i waftersach.
  • Blow back rig z dociążeniem na trzonku haka – stosowanie pasty wolframowej, ołowianych śrucin lub specjalnych obciążników na trzonku haka poprawia szybkość obrotu haka i zwiększa szanse na głębsze wbicie grotu.
  • Wersje “reverse” i “extended” – z wydłużonym trzonkiem haka lub przesuniętym punktem mocowania pierścienia, co zmienia geometrię obrotu haka i bywa dopasowywane do indywidualnego stylu żerowania ryb na danym łowisku.

Zastosowanie praktyczne, zalety i wskazówki montażowe

Typowe zastosowania blow back rig w wędkarstwie karpiowym

Blow back rig stał się jednym z najpopularniejszych zestawów karpiowych na wielu europejskich łowiskach specjalnych. Sprawdza się szczególnie dobrze w kilku sytuacjach:

  • Łowienie dużych, często łowionych karpi, które nauczyły się ostrożnie pobierać przynętę i potrafią łatwo wypluć klasyczne zestawy włosowe.
  • Stosowanie twardych, wytrzymałych przynęt – szczególnie kulek proteinowych, kulek tonących w połączeniu z pływającymi (bałwanki) oraz waftersów.
  • Łowienie na dnie twardym lub lekko zamulonym, gdzie przynęta powinna prezentować się stabilnie i naturalnie, bez nadmiernego “wpadania” w muł.
  • Stosowanie cięższych ołowiów, które zwiększają efekt samozacięcia; blow back rig bardzo dobrze wykorzystuje dodatkową masę ciężarka.

W praktyce blow back rig jest zestawem uniwersalnym i może być adaptowany praktycznie do każdych warunków, od jezior o czystej wodzie po zbiorniki komercyjne, gdzie ogromna presja wędkarska wymusza stosowanie przemyślanych i skutecznych konstrukcji przyponów.

Zalety blow back rig w porównaniu z klasycznym zestawem włosowym

Popularność blow back rig wynika nie tylko z jego innowacyjnej budowy, ale także z realnych korzyści zauważalnych nad wodą. Do najczęściej wymienianych zalet należą:

  • Zwiększona skuteczność zacięcia – ruchomy włos na pierścieniu utrzymuje hak w bardziej agresywnej pozycji podczas próby wyplucia przynęty przez karpia.
  • Mniejsza liczba pustych brań – ryba ma wrażenie większej swobody w pysku, co skłania ją do dłuższego “testowania” przynęty; w tym czasie mechanizm zestawu ma więcej szans na właściwe osadzenie haka.
  • Ograniczenie plątania – odpowiednio dobrana długość przyponu i ustawienie pierścienia pomagają w redukcji skręcania się włosa wokół trzonka haka.
  • Możliwość precyzyjnego dopasowania – modyfikując położenie pierścienia, długość włosa czy rodzaj materiałów, łatwo dopasować zestaw do konkretnego łowiska i sposobu żerowania ryb.
  • Lepsza prezentacja przynęty – ruchome mocowanie przynęty zwiększa jej naturalność, szczególnie podczas delikatnych ruchów wody czy ostrożnego zasysania przez karpia.

Istotną zaletą blow back rig jest również to, że przeważnie wbija się on w dolną wargę ryby, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń pyska i ułatwia szybkie, bezpieczne wypięcie haka po zakończonym holu.

Wskazówki montażowe krok po kroku

Choć istnieje wiele wariantów wykonania blow back rig, można wyróżnić ogólny schemat montażu, który pomaga zrozumieć zasadę budowy zestawu:

  • Wybierz hak odpowiedniego rozmiaru i kształtu (często wide gape lub curve shank).
  • Nałóż na trzonek haka mały pierścień lub ring, a następnie odcinek rurki termokurczliwej albo wykonaj węzeł bez węzła, który ustali położenie pierścienia w okolicy środka trzonka.
  • Przeprowadź włos przez pierścień – może to być przedłużenie materiału przyponowego lub osobny odcinek linki i zakończ go pętlą do montażu przynęty.
  • Dobierz długość włosa tak, aby przynęta znajdowała się w odpowiedniej odległości od trzonka haka (zwykle 3–10 mm, w zależności od wielkości kulki).
  • Na końcu przyponu zawiąż krętlik lub pętlę do szybkiej wymiany zestawu, a na trzonku haka – jeśli chcesz – załóż niewielkie dociążenie, które ułatwi obrót haka.

Przed rzutem warto sprawdzić w płytkiej wodzie lub wiadrze, jak zachowuje się zestaw – czy hak obraca się wystarczająco agresywnie, a przynęta prezentuje się naturalnie tuż nad dnem. Doświadczeni karpiarze poświęcają sporo czasu na takie testy, gdyż drobne zmiany w ustawieniu pierścienia lub długości włosa potrafią diametralnie zmienić skuteczność zestawu.

Błędy początkujących i jak ich unikać

W praktycznym stosowaniu blow back rig pojawia się kilka typowych błędów, które mogą zniweczyć potencjał tego zestawu. Do najczęstszych należą:

  • Zbyt długi włos – powoduje, że przynęta znajduje się za daleko od haka, a karp wciąga ją do pyska bez odpowiedniego wprowadzenia haka w strefę zacięcia.
  • Niewłaściwe położenie pierścienia – jeśli ring znajduje się zbyt blisko oczka haka lub jego łuku kolankowego, może to osłabić efekt obrotu i wbicia grotu.
  • Zbyt miękki przypon przy bardzo ostrożnych rybach – brak częściowej sztywności sprzyja wypluciu całego zestawu bez pewnego zacięcia.
  • Niedostatecznie ostry hak – nawet najlepiej zbudowany blow back rig będzie nieskuteczny, jeśli grot nie wbija się łatwo przy minimalnym nacisku.
  • Nieodpowiedni dobór rozmiaru haka do przynęty – zbyt mały hak w stosunku do dużej kulki utrudnia agresywne wbicie, a zbyt duży może wzbudzać podejrzenia ryby.

Rozwiązaniem jest systematyczne testowanie różnych konfiguracji: zmiana rodzaju haka, pozycji pierścienia, długości włosa, a nawet wielkości i rodzaju przynęt. W ten sposób blow back rig można dopracować pod konkretne łowisko i zwyczaje żerowych karpi.

Historia, rozwój i ciekawostki związane z blow back rig

Pochodzenie i rozpowszechnienie zestawu

Korzenie blow back rig sięgają intensywnego rozwoju nowoczesnego wędkarstwa karpiowego w Wielkiej Brytanii. To tam, na przełomie lat 80. i 90., gdy presja wędkarska na małych, ale zasobnych w duże karpie zbiornikach stała się ogromna, wędkarze zaczęli eksperymentować z konstrukcjami zestawów włosowych. Karpie nauczyły się rozpoznawać klasyczne przypony i z niezwykłą zręcznością wypluwały przynęty wraz z hakami.

W odpowiedzi na to obserwowano dokładnie zachowanie ryb przy pomocy podwodnych kamer oraz testów w przeźroczystych zbiornikach. Zauważono, że ruchome elementy oraz możliwość odseparowania przynęty od haka znacznie utrudniają karpiom manipulowanie przynętą w pysku. Tak narodziła się koncepcja zastosowania ruchomego pierścienia na trzonku haka, przez który przeprowadzono włos – zjawisko cofania się tego układu przy próbie wyplucia przynęty nadano nazwę blow back.

Stopniowo blow back rig rozprzestrzenił się z Wielkiej Brytanii na kontynent europejski: do Francji, Holandii, Niemiec, a następnie do Europy Środkowej, w tym do Polski. Początkowo stosowany był przede wszystkim przez najbardziej zaawansowanych karpiarzy, jednak z czasem zyskał status klasycznego zestawu, obok takich konstrukcji jak line aligner rig, chod rig czy różne odmiany D-riga.

Rozwój technologii i akcesoriów

Upowszechnienie blow back rig zbiegło się z rozwojem dedykowanych akcesoriów karpiowych. Producenci szybko wprowadzili na rynek haki o kształtach zoptymalizowanych do pracy z pierścieniami na trzonku, a także miniaturowe ringi, mikro-krętliki oraz materiały przyponowe stworzone z myślą o metodzie włosowej.

Wprowadzenie powlekanych plecionek, fluorocarbonów o zróżnicowanej sztywności, past wolframowych i miniaturowych ciężarków na trzonek haka pozwoliło jeszcze precyzyjniej dopracowywać geometrię zestawu. W efekcie blow back rig stał się nie tyle pojedynczą konstrukcją, co całą rodziną rozwiązań, które można niemal dowolnie konfigurować, łącząc cechy różnych przyponów samozacinających.

Rozszerzono także gamę przynęt idealnie współpracujących z blow back rig. Kulki proteinowe o różnej wyporności, waftersy, przynęty tonące o kontrolowanej twardości, a także pływające imitacje kukurydzy czy pelletu – wszystkie te przynęty można efektywnie prezentować na włosie przeprowadzonym przez pierścień blow back.

Ciekawostki i niestandardowe zastosowania

Choć blow back rig kojarzony jest głównie z klasyczną kulką proteinową, wielu wędkarzy eksperymentuje z mniej typowymi przynętami. Stosuje się go z powodzeniem do prezentacji:

  • pojedynczych ziaren dużej kukurydzy na sztucznych, pływających imitacjach,
  • kawałków pelletu na włosie, w połączeniu z kulką lub bez niej,
  • przynęt roślinnych, jak tygrysi orzech, w konfiguracji z przynętą tonącą i pływającą (tzw. snowman),
  • małych kulek typu pop-up, które połączone z tonącą kulką tworzą zestaw zrównoważony.

Istnieją również próby adaptacji idei blow back do łowienia innych ryb spokojnego żeru niż karpie, np. dużych linów lub brzan, używając odpowiednio mniejszych haków i delikatniejszych materiałów przyponowych. Choć technika ta wciąż jest niszowa poza karpiarstwem, pokazuje potencjał koncepcji ruchomego włosa na pierścieniu jako sposobu poprawy skuteczności zacięcia.

Interesującym aspektem jest także wpływ blow back rig na etykę wędkarską. Dobrze skonstruowany zestaw, który pewnie, ale czysto wbija się w dolną wargę, skraca czas holu, zmniejsza ryzyko głębokiego połknięcia haka i ogranicza uszkodzenia pyska ryby. Z tego względu blow back rig bywa postrzegany nie tylko jako technicznie skuteczne rozwiązanie, ale też jako bardziej “przyjazne” dla karpi niż niektóre tradycyjne zestawy.

Dopasowanie do warunków łowiska i stylu żerowania ryb

Zaawansowani wędkarze postrzegają blow back rig nie jako sztywny przepis, lecz jako punkt wyjścia do modyfikacji. W zależności od przejrzystości wody, struktury dna i presji wędkarskiej stosuje się różne warianty:

  • na wodach bardzo przejrzystych – cienkie, matowe fluorocarbony i możliwie dyskretny montaż pierścienia,
  • na dnie mulistym – dłuższe przypony z miękkiej plecionki, z przynętą lekko zrównoważoną, aby nie tonęła głęboko w mule,
  • na łowiskach o dużej ilości zaczepów – krótsze przypony i mocniejsze haki, przy zachowaniu kluczowej ruchomości włosa na trzonku.

Obserwacja brań oraz analiza zachowania ryb (np. częstych, ale krótkich odjazdów bez zapiętej ryby) pomagają w podejmowaniu decyzji o zmianie długości włosa, położenia pierścienia czy rodzaju przynęty. Blow back rig, dzięki swojej elastyczności konstrukcyjnej, pozwala na takie korekty bez konieczności całkowitej zmiany koncepcji zestawu.

Znaczenie blow back rig w nowoczesnym karpiarstwie

Współcześnie blow back rig jest jednym z fundamentów nowoczesnego, technicznego karpiarstwa. Jego miejsce w arsenale wędkarza można porównać do uniwersalnego narzędzia, które – przy odpowiednim dostrojeniu – sprawdza się w ogromnej większości sytuacji. Nie jest to jedyny możliwy wybór, ale dla wielu osób stanowi zestaw pierwszego wyboru podczas poszukiwania dużych karpi.

Jego znaczenie polega także na tym, że wymusza myślenie o szczegółach: kącie ustawienia haka, długości włosa, sposobie prezentacji przynęty i reakcji ryb na najmniejsze zmiany w konstrukcji przyponu. W tym sensie blow back rig przyczynił się do rozwoju całej filozofii świadomego łowienia, opartej na obserwacji, analizie i ciągłym doskonaleniu techniki.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o blow back rig

Czym blow back rig różni się od zwykłego zestawu włosowego?

Kluczowa różnica polega na sposobie mocowania włosa z przynętą do haka. W klasycznym zestawie włos jest stałe przywiązany do trzonka haka, natomiast w blow back rig przechodzi przez ruchomy pierścień na trzonku. Dzięki temu podczas próby wyplucia przynęty włos cofa się po trzonku (“blow back”), a hak obraca się niezależnie i łatwiej wbija w wargę ryby. Przekłada się to na mniejszą liczbę pustych brań i lepsze samozacięcie.

Do jakich przynęt blow back rig nadaje się najlepiej?

Blow back rig szczególnie dobrze współpracuje z kulkami proteinowymi – zarówno tonącymi, jak i pływającymi w konfiguracji bałwanka, a także z waftersami. Ruchomy włos pozwala przynęcie zachowywać się naturalnie w pysku karpia, co jest ważne przy twardszych przynętach, które ryba może długo “testować”. Zestaw sprawdza się też z pelletami, tygrysim orzechem i sztuczną kukurydzą, zwłaszcza gdy chcemy uzyskać zrównoważoną wyporność przynęty nad dnem.

Czy blow back rig nadaje się dla początkujących karpiarzy?

Mimo że blow back rig wygląda na skomplikowany, w praktyce jego podstawowa wersja jest dość łatwa do opanowania, zwłaszcza przy użyciu gotowych haków z ringami i gotowych przyponów. Początkujący mogą korzystać z takich rozwiązań, by zrozumieć zasadę działania zestawu, a dopiero później zacząć samodzielnie wiązać przypony i eksperymentować z ustawieniem pierścienia czy długością włosa. Dla osób zaczynających przygodę z karpiami jest to bardzo dobry, skuteczny wybór.

Na jakich łowiskach blow back rig sprawdza się najlepiej?

Największą przewagę blow back rig daje na łowiskach o dużej presji wędkarskiej, gdzie karpie są przyzwyczajone do klasycznych przyponów i nauczyły się je wypluwać. Bardzo dobrze działa na wodach specjalnych z dużymi, doświadczonymi rybami, ale też na naturalnych zbiornikach, jeśli ryby są ostrożne. Sprawdza się zarówno na dnie twardym, jak i lekko zamulonym; w przypadku bardzo grubego mułu lepiej dobrać dłuższy przypon i przynętę zrównoważoną, by uniknąć wpadania zestawu w osad.

Jak dobrać długość włosa w blow back rig?

Długość włosa zależy od wielkości przynęty i sposobu żerowania ryb. Ogólnie przyjmuje się, że odległość między kulką a trzonkiem haka powinna wynosić kilka milimetrów – dla małych kulek 3–5 mm, dla większych 6–10 mm. Zbyt długi włos może sprawić, że hak nie będzie wciągany wystarczająco głęboko do pyska, a zbyt krótki ograniczy naturalność ruchu przynęty. Warto eksperymentować, obserwując efekty brań i stopniowo dopasowując długość włosa do konkretnego łowiska.

Powiązane treści

Przynęta pływająca pop-up – definicja

Przynęta pływająca typu pop‑up to obecnie jeden z najbardziej charakterystycznych elementów współczesnego wędkarstwa karpiowego oraz gruntowego. Choć z pozoru jest to jedynie kulka o podwyższonej wyporności, jej zastosowanie, sposób montażu oraz wpływ na zachowanie zestawu na dnie są na tyle specyficzne, że w słowniku wędkarskim zasługuje na osobne, rozbudowane hasło. Zrozumienie, czym jest pop‑up, jak działa i w jakich sytuacjach przynosi przewagę, pozwala wędkarzowi świadomie planować prezentację przynęty oraz skuteczniej…

Zestaw zig rig – definicja

Zestaw zig rig to jedno z bardziej wyspecjalizowanych narzędzi w arsenale karpiarza, pozwalające skutecznie poławiać ryby żerujące w toni, z dala od dna i powierzchni. Jego rosnąca popularność wynika z możliwości dokładnego prezentowania przynęty na określonej głębokości, tam gdzie aktualnie przebywają karpie lub inne ryby spokojnego żeru. Aby w pełni zrozumieć ten zestaw, warto przyjrzeć się zarówno definicji słownikowej, jak i praktycznym aspektom jego budowy, zastosowania oraz licznym odmianom wypracowanym…

Atlas ryb

Ciernik – Gasterosteus aculeatus

Ciernik – Gasterosteus aculeatus

Krewetnik – Pseudotolithus senegalensis

Krewetnik – Pseudotolithus senegalensis

Kaprosz – Zeus faber

Kaprosz – Zeus faber

Ryba pilot – Naucrates ductor

Ryba pilot – Naucrates ductor

Ślimak morski – Liparis liparis

Ślimak morski – Liparis liparis

Grenadier – Coryphaenoides rupestris

Grenadier – Coryphaenoides rupestris

Miruna nowozelandzka – Macruronus novaezelandiae

Miruna nowozelandzka – Macruronus novaezelandiae

Rdzawiec – Sebastes fasciatus

Rdzawiec – Sebastes fasciatus

Makrela wężowa – Gempylus serpens

Makrela wężowa – Gempylus serpens

Murena śródziemnomorska – Muraena helena

Murena śródziemnomorska – Muraena helena

Konger – Conger conger

Konger – Conger conger

Skorpena – Scorpaena scrofa

Skorpena – Scorpaena scrofa