Rekordowe bassy z Lake Guntersville – jak łowią Amerykanie

Lake Guntersville od dekad rozpala wyobraźnię wędkarzy w całych Stanach Zjednoczonych. To jedno z najsłynniejszych jezior basowych w Ameryce – akwen, na którym regularnie padają rekordy, a zawody szczebla krajowego przyciągają najlepszych zawodników świata. Dla polskiego wędkarza to niemal podróż do innej rzeczywistości: ogromne łodzie, rozbudowana infrastruktura, świetnie zaplanowane zarybienia i niezwykle bogata ichtiofauna sprawiają, że łowienie na Lake Guntersville to doświadczenie, które trudno porównać z czymkolwiek w Europie.

Położenie i charakterystyka jeziora Lake Guntersville

Lake Guntersville leży w północno‑wschodniej części stanu Alabama, na rzece Tennessee, pomiędzy miastami Guntersville i Scottsboro. Powstało jako zbiornik zaporowy po wybudowaniu Guntersville Dam przez Tennessee Valley Authority (TVA) w latach 30. XX wieku. Jezioro ma około 121 km długości i ponad 28000 hektarów powierzchni, co czyni je największym zbiornikiem w Alabamie. Otoczone jest w większości łagodnymi, zalesionymi wzgórzami Appalachów, z licznymi zatokami i dopływami tworzącymi rozległą sieć potencjalnych stanowisk dla drapieżników.

Wzdłuż brzegów rozciągają się zarówno naturalne odcinki z lasami i bagniskami, jak i fragmenty mocno zurbanizowane – z marinami, osiedlami domów letniskowych i rozbudowanych domków nadwodnych. Takie zróżnicowanie krajobrazu przekłada się na różnorodność siedlisk dla ryb: od płyciutkich, porośniętych zatok, po głębokie koryto rzeki Tennessee pełne konstrukcji, kamieni i dawnych korytarzy rzecznych.

Jezioro jest elementem większego systemu wodnego rzeki Tennessee, co ma ogromne znaczenie dla rybostanu. Ciągła wymiana wody, regulowany przepływ i praca zapór wpływają na temperaturę, natlenienie oraz wahania poziomu wody. Dla basów oznacza to obfitość pokarmu, dla wędkarza – konieczność obserwowania przepływów i zmian poziomu, bo ryby reagują na to bardzo wyraźnie.

Dostępność łowiska: brzegi, pomosty, slipy i łodzie

Lake Guntersville jest przykładem, jak może wyglądać w pełni rozwinięta infrastruktura wędkarska. Dostęp do wody jest tu bardzo dobry, choć zdecydowaną przewagę mają wędkarze łodziowi. Główne miasto nad jeziorem – Guntersville – praktycznie żyje z turystyki i wędkarstwa, dlatego lokalne władze i biznes inwestują znaczne środki w rozwój udogodnień.

Dostęp z brzegu i pomostów

Wzdłuż znacznej części linii brzegowej można znaleźć miejsca umożliwiające łowienie z lądu, jednak wiele najbardziej atrakcyjnych odcinków jest zajętych przez prywatne posesje. Wędkarze piesi korzystają głównie z:

publicznych parków nadwodnych,
pomostów miejskich i rekreacyjnych,
okolic mostów drogowych i kolejowych,
pobliskich campingów z ogólnodostępnym brzegiem.

Pomosty są często solidne, stabilne, z barierkami i ławkami. Niektóre zostały zaprojektowane z myślą o spinningistach, z odpowiednią wysokością nad lustrem wody, pozwalającą na swobodne prowadzenie przynęt. W sezonie wiosenno‑letnim, gdy roślinność wynurza się blisko linii brzegowej, szczególnie atrakcyjne są pomosty wychodzące nieco głębiej w jezioro, skąd można obławiać pasy roślin i spady dna.

Slipów i marin jest tu dziesiątki

Największa przewaga Amerykanów nad większością europejskich łowisk polega na ilości i jakości slipów. Lake Guntersville oferuje dziesiątki betonowych zjazdów umożliwiających wodowanie łodzi – zarówno w marinach prywatnych, jak i na ogólnodostępnych rampach utrzymywanych przez miasto, stan czy TVA. Szerokie podjazdy, odpowiedni kąt nachylenia, duże parkingi dla samochodów z przyczepami oraz możliwość wodowania przy różnych stanach wody – to standard.

Mariny dysponują najczęściej:

stacjami paliwowymi na wodzie,
prądem i wodą na pomostach,
warsztatami serwisowymi dla silników zaburtowych,
sklepami z akcesoriami i przynętami,
wypożyczalniami łodzi i łodzi basowych.

W efekcie wędkarz dysponujący łodzią może praktycznie w dowolnym miejscu jeziora znaleźć wygodny slip. To sprzyja ruchowi turystycznemu i organizacji zawodów, jednocześnie wymuszając wysoki poziom kultury korzystania z wody – aby utrzymać płynność wodowania przy dużym obłożeniu, wędkarze działają szybko i sprawnie, przygotowując łódź do zwodowania jeszcze na parkingu.

Rodzaje łodzi i sposób pływania

Na Lake Guntersville królują wyspecjalizowane łodzie basowe – szybkie, niskie łodzie z mocnymi silnikami zaburtowymi (często 150–250 KM), wyposażone w silnik elektryczny dziobowy, rozbudowaną elektronikę (sonary, GPS, mapy batymetryczne) oraz liczne schowki na wędki i sprzęt. Takie jednostki pozwalają w krótkim czasie przemieszczać się między odległymi sektorami jeziora, co jest konieczne zwłaszcza w czasie zawodów.

Oprócz łodzi basowych częste są także:

aluminiowe łodzie typu jon boat,
łodzie pontonowe typu pontoon służące raczej rekreacji,
kajaki wędkarskie, rosnące na popularności wśród miejscowych.

Pływanie po jeziorze wymaga uwagi: ruch jest spory, a główne tory żeglugowe są często zajęte przez szybkie łodzie. Wiele stref przybrzeżnych objętych jest ograniczeniami prędkości, zwłaszcza w pobliżu pomostów, campingów i terenów zamieszkałych. W zawodach bassowych zdarza się, że kilkadziesiąt jednostek startuje jednocześnie, więc znajomość zasad ruchu i oznakowania jest kluczowa.

Głębokość, dno i ukształtowanie – raj dla drapieżników

Lake Guntersville jest zbiornikiem zaporowym, więc ma bardzo zróżnicowany profil głębokości. Średnia głębokość wynosi około 4–5 metrów, ale w dawnym korycie rzeki Tennessee miejscami przekracza 15 metrów. Najpłytsze partie to rozległe zatoki, starorzecza i obszary przy ujściach dopływów, natomiast najgłębsze fragmenty przebiegają w osi dawnego koryta rzeki.

Struktura dna i roślinność

Dno w dużej części pokryte jest miękkimi osadami rzecznymi – mułem i piaskiem – ale dzięki różnym etapom regulacji rzeki oraz wcześniejszemu użytkowaniu terenu, pod wodą kryje się wiele struktur. Charakterystyczne elementy to:

stare koryta i zakręty rzeki Tennessee,
zatopione drogi, fundamenty, kamienne nasypy,
podwodne górki i grzbiety,
liczne pnie i konary drzew w starych zatokach,
pola zatopionej roślinności podwodnej.

Roślinność wodna jest jedną z największych zalet i jednocześnie wyzwań tego jeziora. Słynna jest zwłaszcza gęsta roślinność gruntująca – kobierce traw wodnych (m.in. hydrilla, milfoil), które tworzą podwodne łąki ciągnące się kilometrami. Wiosną i latem te zarośla stanowią doskonałe schronienie dla narybku, a dla basów i innych drapieżników – niewyczerpane łowisko.

Latem powstają obszerne „maty” roślin, przez które wędkarze przebijają się ciężkimi przynętami typu punching rig czy frog. W strefie przejściowej – na granicy roślin i czystej wody – często tworzy się klasyczna strefa żerowania, szczególnie rano i wieczorem. Ukształtowanie dna wzdłuż tych granic, niewielkie spady, dołki czy podniesienia, są dokładnie namierzane przez lokalnych wędkarzy za pomocą echosond i GPS.

Koryto rzeki i drop‑offy

Główne koryto rzeki Tennessee biegnie wzdłuż jeziora, tworząc szeroką, miejscami głęboką rynnę. Po jej bokach występują rozległe blaty płytszej wody, często porośnięte roślinnością, które nagle urywają się w dół. Takie drop‑offy są znakomicie znane łowcom basów – ryby patrolują te krawędzie, wykorzystując korzyści obu środowisk: bezpieczeństwo i pokarm w roślinności oraz tlen i chłodniejszą wodę w głębi.

Na Lake Guntersville szczególnie ważne są:

miejsca styku koryta z płytkimi zatokami,
podwodne zakręty rzeki,
podmyte zewnętrzne brzegi ostrych zakrętów,
podtopione dawne wyspy i wzniesienia.

Wiele z tych struktur nie jest widocznych gołym okiem, dlatego miejscowi wędkarze przywiązują ogromną wagę do znajomości map i własnoręcznie zbieranych danych batymetrycznych. Współczesne łodzie basowe zapisują ślady i punkty GPS, więc najlepsi zawodnicy przez lata budują własne „banki miejscówek”, w których w określonych warunkach pogodowych i wodnych spodziewają się aktywnych ryb.

Jakie ryby można spotkać w Lake Guntersville

Choć jezioro kojarzone jest przede wszystkim z bassami, jego ichtiofauna jest bardzo bogata. Wędkarze mają tu do czynienia zarówno z gatunkami typowo sportowymi, jak i z rybami cenionymi w kuchni. Systematyczne badania rybostanu prowadzone przez Alabama Department of Conservation and Natural Resources (ADCNR) pokazują, że jezioro utrzymuje wysoką produktywność biologiczną.

Główny bohater: largemouth bass

Najważniejszym gatunkiem z punktu widzenia wędkarzy jest largemouth bass (Micropterus salmoides), czyli popularny czarny bass. To on sprawia, że Lake Guntersville znajduje się regularnie w rankingach najlepszych bassowych jezior Ameryki. Bass całorocznie korzysta z bogatej bazy pokarmowej: drobnicy, karpiowatych, okoni, a także raków i bezkręgowców.

Średnia wielkość łowionych bassów na Lake Guntersville jest imponująca. Powszechne są ryby 2–3‑kilogramowe, a w niemal każdy sezon zawodniczy pojawiają się sztuki przekraczające 4–5 kg. Choć rekordy stanu i jeziora podlegają drobiazgowej weryfikacji, wielu lokalnych wędkarzy jest przekonanych, że w tych wodach pływają egzemplarze sięgające lub przekraczające 6 kg.

Bassy zasiedlają praktycznie cały akwen, ale ich rozmieszczenie sezonowe jest typowe dla tego gatunku: wiosną migrują na płycizny w celu tarła, latem przesuwają się bliżej głębszych struktur i krawędzi, jesienią intensywnie żerują, gromadząc zapasy, a zimą często trzymają się głębszych partii w pobliżu głównego koryta rzeki.

Spotted bass i smallmouth bass

Oprócz largemoutha występuje także spotted bass (Micropterus punctulatus), choć w mniejszej liczbie niż w niektórych innych zbiornikach Tennesse. Gatunek ten preferuje często szybsze, lepiej natlenione wody i struktury kamieniste, więc zwykle spotykany jest bliżej nurtu i w dopływach. Dla wielu wędkarzy stanowi ciekawą odmianę, bo walczy niezwykle energicznie.

Smallmouth bass (Micropterus dolomieu) w Lake Guntersville nie odgrywa tak dużej roli jak w jeziorach bardziej na północ, ale bywa łowiony, szczególnie w górnych partiach systemu i przy zimniejszych warunkach. Nieliczna populacja ma jednak znaczenie głównie sportowe, a nie masowe.

Sumy, sandaczowate i crappie

Dla części wędkarzy miejscowych i turystów ważniejsze od bassów są gatunki „stołowe” – idealne do kuchni. Lake Guntersville słynie z dużej populacji crappie (białokrągłych ryb z rodziny bassowatych, rodzaju Pomoxis), które tworzą gęste stada i są łowione zarówno na spławik, jak i na lekkie zestawy spinningowe.

W jeziorze występują także:

sumy kanałowe (channel catfish) i inne gatunki sumowate,
white bass,
hybrydowe paskowane bassy (hybrid striped bass),
różne gatunki panfish – bluegill, redear sunfish, longear sunfish.

Sandaczowate (walleye i sauger) też są obecne, choć nie stanowią głównego celu większości łowiących. Dla wędkarza przybywającego z Europy ciekawy jest fakt, że wiele z tych ryb może stanowić wartościowy połów kulinarny – lokalne przepisy określają limity dzienne i wymiary ochronne, a społeczność silnie promuje odpowiedzialny połów i wypuszczanie dużych okazów, w szczególności drapieżników sportowych.

Zarybienia i gospodarka rybacka

Lake Guntersville jest dobrym przykładem połączenia naturalnej produktywności zbiornika z planową gospodarką. Zarybienia bassami i innymi gatunkami są prowadzone głównie w oparciu o analizy biologiczne i okresowe odłowy kontrolne. Alabama Department of Conservation and Natural Resources regularnie publikuje raporty dotyczące stanu populacji, struktury wiekowej i tempa wzrostu ryb.

Bassy w dużej mierze rozmnażają się naturalnie, korzystając z licznych płycizn i zatok, jednak tam, gdzie obserwuje się spadki liczebności danego rocznika, wdraża się programy wspomagające. Zarybienia obejmują głównie:

narybek i podchowanego narybek basów,
crappie w wybranych sektorach,
hybrydy bassów paskowanych,
niekiedy sumy czy inne gatunki zgodnie z planem gospodarki.

Ważnym elementem jest też zarządzanie siedliskiem. TVA i partnerzy stanowi często modyfikują roślinność wodną – usuwając ją mechanicznie tam, gdzie utrudnia żeglugę, ale równocześnie zostawiając duże obszary jako kluczowe tarliska i żerowiska. Niektóre fragmenty brzegów są celowo pozostawiane w stanie półdzikim, z zatopionymi drzewami i naturalnymi przeszkodami.

W ramach wsparcia siedlisk umieszcza się również sztuczne struktury podwodne – od klasycznych „brush piles” (wiązek gałęzi i krzaków) po specjalne moduły z tworzyw sztucznych, tworzące bezpieczne schronienie dla drobnicy i młodych drapieżników. Miejsca ich instalacji bywają częściowo ujawniane wędkarzom, ale najlepsi zawodnicy i tak starają się samodzielnie odnajdywać najbardziej produktywne strefy.

Opinie wędkarzy i kultura łowienia

Lake Guntersville ma status „mekki” bassowej. Dla wielu wędkarzy z całych Stanów choć jedna wyprawa na ten akwen jest obowiązkowym punktem w życiu. Opinie są w większości entuzjastyczne: jezioro jest postrzegane jako niezwykle produktywne, piękne krajobrazowo i dobrze zorganizowane od strony infrastrukturalnej. Jednocześnie nie jest łatwe – szczególnie dla nowicjuszy.

Trudności i presja wędkarska

Najczęściej powtarzaną uwagą jest wysoka presja wędkarska. Bassy przez lata nauczyły się omijać najprostsze pułapki, przynęty i schematy prowadzenia. Uczestnicy zawodów testują nowe techniki, przynęty, kolory – a ryby szybko reagują na zmianę presji. Dlatego amerykańscy wędkarze przeważnie podkreślają, że Lake Guntersville „nagrodzi” tych, którzy analizują warunki, potrafią zmieniać taktykę i nie boją się eksperymentować z prowadzeniem przynęty.

Lokalsi lubią mówić, że jezioro jest „łatwe na małe ryby, trudne na duże”. Złowienie kilku mniejszych bassów nie stanowi problemu przez większość sezonu. Jednak regularne łowienie okazów przekraczających 4 kg wymaga doświadczenia i obszernej bazy wiedzy o sezonowych zwyczajach ryb.

Turnieje i rywalizacja

Lake Guntersville gościło i nadal gości wiele prestiżowych imprez – od lokalnych turniejów klubowych po ogólnokrajowe eventy dużych serii, jak Bassmaster czy Major League Fishing. Podczas takich zawodów na wodzie pojawia się kilkadziesiąt, a czasem ponad sto łodzi, co dodatkowo podnosi presję na ryby.

Jednocześnie turnieje te napędzają rozwój lokalnego biznesu, umożliwiając utrzymanie wysokiego standardu marin, hoteli i usług dla turystów. Dla wielu mieszkańców regionu wędkarstwo to realne źródło dochodu: przewodnicy wędkarscy, sklepy, serwisy łodzi, restauracje – cały łańcuch gospodarczy opiera się na popularności jeziora.

Catch & release i etyka

W przypadku bassów dominuje zasada „catch & release” – złów i wypuść. Duże okazy są zazwyczaj fotografowane i natychmiast wypuszczane, często nawet w trakcie zawodów w systemie „catch, weigh, release”, gdzie ryby są ważone i rejestrowane na wodzie, a następnie od razu wracają do jeziora.

Dla gatunków przeznaczonych głównie do konsumpcji (jak crappie czy niektóre sumy) obowiązują limity ilościowe, ale społeczność jest przyzwyczajona do przestrzegania przepisów. Naruszanie zasad spotyka się z dezaprobatą – reputacja łowiska jest tu wartością, której pilnują zarówno instytucje, jak i sami wędkarze.

Jak łowią Amerykanie na Lake Guntersville

Styl łowienia na Lake Guntersville to kwintesencja nowoczesnego bassfishingu. Wędkarze korzystają z głębokiego arsenału technik, przynęt i sprzętu, dostosowując się do pory roku, temperatury wody, zachmurzenia, wiatru oraz poziomu wody. W przeciwieństwie do wielu polskich łowisk, tutaj większość łowienia odbywa się z łodzi z silnikiem elektrycznym na dziobie, co umożliwia precyzyjne kontrolowanie prędkości dryfu i ustawienia względem struktury dna.

Sezonowość i główne techniki

Wiosną dominują techniki związane z tarłem basów: pre‑spawn, spawn i post‑spawn. W pre‑spawnie wędkarze wyszukują ryby migrujące z głębszych partii na płycizny, często obławiając krawędzie blatu, podwodne drzewka i wejścia do zatok. Gdy bassy wchodzą na gniazda, popularne jest spinningowanie lekkimi gumami, jigiem i różnymi soft plasticami prowadzonymi wolno i precyzyjnie nad dnem.

Latem scena przenosi się na granice roślin – pojawiają się przynęty powierzchniowe (frog, poppery, buzzbaity), a także cięższe zestawy do łowienia w roślinnych „matach”. Wędkarz stosuje wtedy mocne kije castingowe i grube linki, by wydobyć rybę z gęstych zarośli. Jesienią duże znaczenie mają przynęty imitujące małe rybki – swimbajty, crankbaity i jerkbaity, którymi obławia się stada żerujące na drobnicy gromadzącej się przy korycie i na podwodnych wzniesieniach.

Elektronika i precyzja

Charakterystyczne dla amerykańskiego stylu łowienia na Lake Guntersville jest szerokie wykorzystanie elektroniki. Echosondy z obrazowaniem bocznym i dookólnym, mapy batymetryczne z aktualizowanymi danymi, autopiloty silników elektrycznych – to standard wyposażenia poważnego wędkarza. Dzięki temu łowienie przypomina często „polowanie z radarem”: najpierw znajdowanie struktury i stada ryb, potem dopiero wybór przynęty.

Dla polskiego wędkarza przyzwyczajonego do obławiania widocznych struktur przy brzegu może to być spore zaskoczenie. Na Lake Guntersville wiele najlepszych miejsc znajduje się na środku jeziora, na niewidocznych gołym okiem górkach, rafach czy przejściach między roślinnością a „gołym” dnem. Dopiero połączenie wiedzy batymetrycznej, doświadczenia i elektroniki odsłania prawdziwy potencjał jeziora.

Inne ciekawostki i informacje praktyczne

Lake Guntersville to nie tylko łowisko, ale pełnowymiarowy region turystyczny. Wzdłuż brzegów funkcjonuje Lake Guntersville State Park – duży park stanowy z campingami, domkami, szlakami pieszymi i rowerowymi oraz polem golfowym. Dla rodzin oznacza to możliwość połączenia wyprawy wędkarskiej z klasycznymi wakacjami nad jeziorem.

Klimat północnej Alabamy jest stosunkowo łagodny, co umożliwia łowienie praktycznie przez cały rok. Zimy są chłodne, ale rzadko mroźne, a jezioro nie zamarza. Największy ruch wędkarski przypada na wiosnę i jesień, kiedy temperatury są znośne, a bassy aktywne. Latem upały i wysoka temperatura wody potrafią spowolnić żerowanie w ciągu dnia, ale poranki i wieczory nadal potrafią przynieść fantastyczne wyniki.

Region wokół jeziora dba o promocję swojej marki jako „Bass Capital of the World” – stolicy bassów. W miasteczku Guntersville można znaleźć liczne sklepy wędkarskie, restauracje z rybnym menu, a nawet murale i pomniki nawiązujące do wędkarstwa. Lokalne imprezy często łączą zawody z festynami rodzinnymi, pokazami sprzętu i prezentacjami nowych przynęt.

Ciekawostką jest również znaczenie ekonomiczne turniejów. Szacuje się, że duże zawody mogą w ciągu kilku dni wygenerować dla regionu przychody liczone w setkach tysięcy dolarów – poprzez noclegi, gastronomię, paliwo, zakupy sprzętu i usług. To sprawia, że lokalne społeczności mocno angażują się w utrzymanie wysokiej jakości łowiska, czystości wody i sprawnej infrastruktury.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o Lake Guntersville

Jak najlepiej dotrzeć do Lake Guntersville z Europy?

Najwygodniej jest lecieć do jednego z dużych lotnisk międzynarodowych w regionie – najczęściej wybierany jest Atlanta (Georgia) lub Nashville (Tennessee). Stamtąd do Lake Guntersville jedzie się samochodem około 3–4 godziny. Wypożyczalnie aut są dostępne bezpośrednio na lotniskach. Alternatywnie można wybrać Huntsville w Alabamie jako lotnisko bliżej jeziora, ale zazwyczaj z przesiadką wewnątrz USA. Podróż warto zaplanować z wyprzedzeniem, uwzględniając transfer sprzętu.

Czy da się skutecznie łowić z brzegu, czy konieczna jest łódź?

Łowienie z brzegu jest możliwe i wielu wędkarzy korzysta z publicznych pomostów, parków oraz stref przy mostach. Można tam złowić zarówno bassy, jak i crappie czy panfish. Jednak prawdziwy potencjał Lake Guntersville ujawnia się z łodzi – dopiero wtedy dostępne stają się rozległe pola roślinności, głębokie koryto i podwodne struktury. Dla przyjezdnych dobrym rozwiązaniem jest wynajęcie przewodnika wędkarskiego z łodzią, co skraca czas nauki akwenu i zwiększa szanse na duże ryby.

Jaki okres roku jest najlepszy na łowienie bassów na tym jeziorze?

Za najbardziej spektakularny okres wielu wędkarzy uważa wiosnę – od późnego lutego do maja – kiedy bassy przygotowują się do tarła i wchodzą na płycizny. Wtedy często łowi się najwięcej dużych ryb w ciągu dnia. Jesień, zwłaszcza od października do listopada, również bywa znakomita, gdy stada drapieżników polują aktywnie na drobnicę. Latem najlepsze są poranki i wieczory, zimą zaś selektywne obławianie głębokich struktur może przynieść mniej brań, ale bardzo wartościowe okazy.

Jakie przepisy i licencje obowiązują wędkarzy na Lake Guntersville?

Każdy łowiący na Lake Guntersville musi posiadać ważną licencję wędkarską stanu Alabama. Można ją kupić online lub w lokalnych sklepach. Obowiązują limity dzienne oraz wymiary ochronne dla poszczególnych gatunków – szczególnie dotyczy to bassów, crappie i sumów. Regulacje mogą się zmieniać, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić aktualne przepisy na stronie Alabama Department of Conservation and Natural Resources. Fiskus i służby kontrolne traktują naruszenia bardzo poważnie, więc nie opłaca się ryzykować.

Czy Lake Guntersville jest odpowiednie dla początkującego wędkarza z Polski?

Dla początkującego może to być duży przeskok – zarówno pod względem rozmiaru jeziora, jak i poziomu zaawansowania lokalnych wędkarzy. Jednak z pomocą doświadczonego przewodnika i poprawnym przygotowaniem sprzętowym Lake Guntersville może być doskonałym miejscem nauki nowoczesnego bassfishingu. Wiele technik jest prostych w podstawach, a ilość ryb pozwala na szybkie zdobycie doświadczenia. Dla chętnych do nauki i obserwacji amerykańskich metod łowienia to jedno z najbardziej inspirujących łowisk na świecie.