Rzeka Nurzec od lat przyciąga wędkarzy, którzy szukają spokojnych, naturalnych łowisk z dala od zgiełku dużych miast. To jedno z tych miejsc, gdzie wędkowanie łączy się z kontemplacją przyrody, a dominującą rybą sportową jest pełen temperamentu kleń. Umiarkowany nurt, urozmaicone dno, liczne zakola oraz dzikie, porośnięte roślinnością brzegi sprawiają, że Nurzec jest łowiskiem wymagającym, ale niezwykle satysfakcjonującym – zarówno dla spinningistów, jak i zwolenników metody spławikowej czy gruntowej.

Położenie rzeki Nurzec i charakterystyka hydrologiczna

Nurzec to prawobrzeżny dopływ Bugu, płynący przez północno‑wschodnią Polskę, głównie przez teren województwa podlaskiego, w mniejszej części mazowieckiego i lubelskiego. Źródeł rzeki należy szukać na obszarze Wysoczyzny Drohiczyńskiej, w okolicach miejscowości Nurzec‑Stacja, skąd rzeka kieruje się na południowy wschód, przecinając mozaikę łąk, pól i kompleksów leśnych. Długość Nurca to około 100 km, a ujście znajduje się w rejonie miejscowości Ciechanowiec–Drohiczyn, gdzie rzeka wpływa do Bugu.

Pod względem hydrologicznym Nurzec jest typową rzeką nizinno‑podgórską o stosunkowo zmiennym przepływie. Wiosenne roztopy oraz intensywne opady deszczu potrafią gwałtownie podnieść poziom wody, co ma bezpośredni wpływ na żerowanie klenia i innych ryb. Latem, przy długotrwałej suszy, przepływ wyraźnie spada, odsłaniając kamieniste rafki i płytsze odcinki, ale nadal pozostawiając liczne głębsze doły w zakolach i pod stromymi brzegami.

Rzeka przepływa m.in. w pobliżu miejscowości Nurzec‑Stacja, Siemiatycze, Ciechanowiec, a w końcowym biegu meandruje w pobliżu granicy polsko‑białoruskiej. Dla wędkarza oznacza to możliwość wyboru różnorodnych odcinków: od bardziej uregulowanych fragmentów w pobliżu mostów i miejscowości, po dzikie, trudniej dostępne łowiska w otoczeniu łąk i lasów.

Na tle innych podlaskich rzek Nurzec wyróżnia się relatywnie czystą wodą, dość dużą ilością zatopionych przeszkód oraz obfitością naturalnych kryjówek dla kleni. Te właśnie warunki sprawiają, że rzeka uchodzi za jedno z ciekawszych, choć wciąż mało nagłośnionych łowisk kleniowych w Polsce wschodniej.

Dostępność łowiska: brzegi, dojścia, pomosty i slipy

Dostępność rzeki Nurzec dla wędkarzy można określić jako zróżnicowaną – znajdziemy zarówno miejsca wygodne i łatwe, jak i odcinki wymagające przedzierania się przez zarośla. Dominują naturalne, dzikie brzegi, co dla wielu miłośników wędkarstwa jest ogromną zaletą. Jednocześnie taka dzikość oznacza konieczność dobrego przygotowania logistycznego: odpowiedniego obuwia, znajomości lokalnych dróg dojazdowych, a często także kontaktu z miejscowymi wędkarzami, by dotrzeć do najlepszych stanowisk.

W rejonie mostów drogowych i większych miejscowości brzegi są zwykle lepiej utrzymane, często wydeptane przez miejscowych. W takich miejscach łatwiej o swobodne zarzucenie wędki, rozwinięcie zestawu czy bezpieczne odłożenie sprzętu. Niekiedy pojawiają się proste, wykonane przez wędkarzy umocnienia brzegowe z desek lub betonowych prefabrykatów, tworzące zalążki pomostów. Zdarzają się również krótkie odcinki umocnione faszyną lub kamieniem – szczególnie w pobliżu przepraw mostowych i ostrych zakrętów koryta, gdzie nurt intensywnie podmywa skarpę.

Typowych, turystycznych pomostów dla wędkarzy, jak nad jeziorami, nad Nurcem jest niewiele. Rzeka ma charakter płynącej w dolinie łąkowej, a większość dojazdów wiedzie drogami gruntowymi lub polnymi. Dla części osób będzie to wada, jednak wielu wędkarzy ceni ten stan rzeczy, ponieważ ogranicza presję wędkarską na najbardziej atrakcyjne fragmenty rzeki.

Jeśli chodzi o slipy i możliwość wodowania łodzi, Nurzec nie jest rzeką typowo łodziową. Szerokość koryta i zmienne głębokości powodują, że pływa się tu raczej lekkimi pontonami, kajakami lub małymi łódkami o niewielkim zanurzeniu. Zorganizowanych, betonowych slipów praktycznie brak; wodowanie odbywa się z naturalnych brzegów, najczęściej w sąsiedztwie mostów, gdzie do rzeki dochodzi utwardzona droga lub szeroka łąka. Nurt i liczne powalone drzewa sprawiają, że użycie silników – nawet elektrycznych – bywa kłopotliwe, a często zwyczajnie zbędne. Dlatego rzeka jest domeną wędkarzy brodzących w wodzie, penetrujących brzeg po brzegu, a nie łodziowych trollingu.

Warto również pamiętać o aspektach formalnych. W znacznej części odcinków Nurzec jest użytkowany przez Polski Związek Wędkarski (okręgi: białostocki, siedlecki lub inne – zależnie od odcinka), dlatego przed rozpoczęciem połowu konieczne jest wykupienie stosownego zezwolenia na wody PZW. Na terenach przygranicznych pojawiają się dodatkowe ograniczenia związane ze strefą nadgraniczną, dlatego zawsze warto sprawdzić aktualne regulaminy oraz ewentualne zakazy wstępu.

Głębokość, ukształtowanie koryta i struktura dna

Rzeka Nurzec ma niezwykle zróżnicowaną głębokość, co w praktyce decyduje o jej atrakcyjności wędkarskiej. Na prostych odcinkach łąkowych głębokość bywa niewielka – od 0,5 do 1,2 metra, przy dnie przeważnie piaszczysto‑mułowym. To miejsca bardziej typowe dla płoci, krapia czy uklei, choć i mniejsze klenie regularnie patrolują takie fragmenty w poszukiwaniu owadów spływających z powierzchni.

Prawdziwe skarby kryją się jednak w zakolach, przy podmytych skarpach i w rejonie zwężeń koryta. Tam głębokość potrafi dochodzić do 2,5–3 metrów, a w rzadkich przypadkach nawet nieco więcej, zwłaszcza przy sztucznych umocnieniach lub dawnych przegrodach hydrotechnicznych. Głębokie doły powstają na zewnętrznych stronach zakoli, gdzie nurt intensywnie podcina brzeg, tworząc strome skarpy, często porośnięte drzewami, których korzenie wchodzą w głąb koryta. Dla klenia są to idealne kryjówki – ma tu cień, spokojniejszy prąd, a jednocześnie bliskość głównego nurtu, niosącego pokarm.

Dno Nurca jest zróżnicowane. Na odcinkach wolno płynących dominuje struktura piaszczysto‑mułowa, z pojedynczymi twardszymi łachami. W miejscach o większym spadku i szybszym prądzie pojawiają się natomiast rozleglejsze odcinki żwirowo‑kamieniste, szczególnie atrakcyjne dla kleni i jazi. Dodatkowo dno bywa usiane zatopionymi konarami, resztkami gałęzi oraz kamiennymi progami, które rozbijają nurt, tworząc mikrozawirowania i kieszenie spokojniejszej wody.

Ukształtowanie koryta można określić jako mocno meandrujące. Rzeka rzadko płynie prosto; dominują zakola, liczne boczne rozlewiska i niewielkie odnogi, w czasie wysokiej wody zalewające okoliczne łąki. Wąskie przewężenia między zakolami często tworzą naturalne gardziele, w których nurt znacząco przyspiesza. To świetne miejsca do łowienia klenia na przynęty sztuczne – smukłe woblerki, obrotówki czy niewielkie gumy prowadzone w poprzek nurtu.

Roślinność wodna jest obecna, ale zwykle nie tak obfita jak w wolno płynących kanałach czy starorzeczach. Pojawiają się pasma rdestnicy, moczarki, a na brzegach gęste trzcinowiska i kępy pałki wodnej. Latem roślinność ta miejscami utrudnia dostęp do wody, ale jednocześnie daje znakomite schronienie rybom, służąc jako miejsce żerowania i tarlisk.

Ryby rzeki Nurzec ze szczególnym uwzględnieniem klenia

Choć Nurzec jest ciekawym łowiskiem wielogatunkowym, w świadomości wędkarzy funkcjonuje przede wszystkim jako rzeka kleniowa. To właśnie kleń – silny, ostrożny i waleczny – jest tu głównym celem wielu spinningistów oraz wędkarzy łowiących na przepływankę. Średnia wielkość kleni w tej rzece waha się najczęściej w granicach 25–35 cm, ale regularnie łowione są sztuki powyżej 40 cm, a trafiają się także okazy przekraczające 50 cm. Dla doświadczonego wędkarza taki kleń stanowi prawdziwe trofeum, zwłaszcza złowiony na delikatny zestaw i małą przynętę.

Klenie w Nurcu preferują odcinki o umiarkowanym uciągu, z kamienistym lub żwirowym dnem i licznymi przeszkodami: zwalonymi drzewami, wystającymi korzeniami, przybrzeżnymi nawrotami prądu. Często stoją w cieniu nadbrzeżnych krzewów lub pod nadwisającymi gałęziami, skąd wychodzą do ataku na owady spadające do wody. To powoduje, że znakomicie sprawdzają się tu powierzchniowe przynęty imitujące owady, a także małe woblery o drobnej, migotliwej pracy.

Poza kleniem, rzeka obfituje w inne ryby spokojnego żeru: płoć, krąpia, leszcza i jelca. W wielu miejscach, szczególnie na płytszych rozlewiskach, wędkarze chętnie łowią na lekkie zestawy spławikowe, korzystając z naturalnych przynęt: białych robaków, pinki czy ziarna kukurydzy. W cieplejszych miesiącach często spotyka się także wzdręgę, która chętnie trzyma się pasów roślinności przybrzeżnej.

W dolnym biegu rzeki, bliżej ujścia do Bugu, pojawia się również brzana, lin i jaź. Brzana preferuje odcinki o mocniejszym uciągu i dużej ilości kamieni na dnie, z kolei lin upodobał sobie spokojniejsze zatoczki, zakrzaczone starorzecza i odnogi. Jaź natomiast, podobnie jak kleń, chętnie wykorzystuje miejsca z połączeniem prądu i spokojniejszej wody, często żerując w strefie przybrzeżnej.

Nie brakuje także gatunków drapieżnych. Szczupak pojawia się głównie w odcinkach o bogatej roślinności, przy ujściach mniejszych dopływów oraz w bocznych zatokach, natomiast okoń zamieszkuje praktycznie cały bieg rzeki – zarówno płycizny, jak i głębsze doły. W niektórych odcinkach spotyka się również sandacza, choć nie jest on tak liczny jak w dużych zbiornikach zaporowych. Nocą amatorów zaskoczyć może obecność węgorza, który wciąż występuje w systemie rzecznym Bugu i jego dopływów, w tym właśnie w Nurcu.

Taka różnorodność gatunkowa sprzyja eksperymentowaniu z metodami połowu. Spinning z ultralekkimi przynętami, lekka gruntówka z koszykiem zanętowym czy precyzyjna przepływanka – każda z tych metod może przynieść dobre efekty, jeśli tylko zostanie dopasowana do warunków panujących na wybranym odcinku rzeki.

Opinie wędkarzy i klimat nad rzeką Nurzec

Wędkarze odwiedzający Nurzec często podkreślają niepowtarzalny klimat tej rzeki. To nie jest masowo oblegane łowisko, do którego ustawiają się kolejki samochodów o świcie. Wręcz przeciwnie – na wielu odcinkach można spędzić cały dzień, nie widząc innego wędkarza. Taki stan rzeczy sprzyja spokojnemu łowieniu, bez konieczności zajmowania stanowiska „na zapas” czy obawy, że ktoś zarzuci zestaw tuż pod naszymi nogami.

W internetowych relacjach pojawia się często opinia, że Nurzec to rzeka „dla tych, którzy lubią chodzić”. Dostęp do wielu ciekawych miejsc wymaga przejścia kilku kilometrów wzdłuż brzegu, pokonywania drobnych przeszkód terenowych, a czasem także brodzenia. W zamian otrzymujemy kontakt z niemal nienaruszoną przyrodą: stada czapli, przelatujące nad wodą zimorodki, liczne ślady obecności bobrów oraz bogatą roślinność łąkową. Dla wielu to wartość równie ważna, co sama możliwość złowienia dużego klenia.

Pozytywnie oceniana jest różnorodność odcinków. Spinningiści chwalą szybkie, kamieniste fragmenty z bystrzami, gdzie można skutecznie obławiać kolejne rynny małymi woblerami i przynętami gumowymi. Równocześnie wędkarze preferujący spławik doceniają spokojniejsze zakola, gdzie nurt przenosi przynętę w równym tempie, a delikatne brania płoci czy leszcza dostarczają miłych wrażeń. Odcinki przy mostach i w pobliżu miejscowości są częściej nawiedzane, ale i tam, szczególnie poza weekendami, można liczyć na spokojne połowy.

Oczywiście zdarzają się też głosy krytyczne, zwłaszcza w odniesieniu do okresów niżówki i upałów, gdy ryby stają się bardziej chimeryczne i ostrożne. Część wędkarzy narzeka na zbyt dużą ilość roślinności przybrzeżnej, utrudniającą zarzut i hol ryby. Inni wspominają o okazjonalnych problemach z zaśmiecaniem brzegów w pobliżu mostów i miejsc piknikowych. Mimo to przeważają opinie, że Nurzec wciąż pozostaje rzeką relatywnie czystą, z wyraźną przewagą naturalnego charakteru nad ingerencją człowieka.

Dodatkową zaletą, o której wspominają bywalcy, jest szansa na spotkanie naprawdę dużych kleni i jazi w odcinkach mało uczęszczanych. Tam, gdzie dojście jest trudne, roślinność gęsta, a brzegi słabo wydeptane, często kryją się najbardziej ostrożne i największe ryby. Dla doświadczonych wędkarzy jest to zachęta, by eksplorować rzekę dalej niż tylko w obrębie najłatwiej dostępnych miejsc.

Informacje o zarybieniach i gospodarce rybackiej

Gospodarka rybacka na Nurcu prowadzona jest przede wszystkim przez okręgi Polskiego Związku Wędkarskiego, które administrują poszczególnymi odcinkami rzeki. Zarybienia mają charakter uzupełniający i są skierowane głównie w stronę gatunków pożądanych z punktu widzenia wędkarstwa oraz ochrony bioróżnorodności. W praktyce oznacza to wprowadzanie do rzeki narybku takich gatunków jak kleń, jaź, brzana, świnka czy certa, choć szczegółowe dane co do ilości i częstotliwości zarybień mogą różnić się w zależności od decyzji danego okręgu PZW.

W przypadku klenia zarybienia pełnią funkcję wsparcia dla naturalnego tarła, które na Nurcu jest stosunkowo efektywne dzięki obecności licznych tarlisk na odcinkach żwirowo‑kamienistych. Część lokalnych wędkarzy zauważa, że w ostatnich latach populacja kleni wydaje się stabilna, a w niektórych odcinkach nawet lekko rosnąca. Zwracają uwagę na częstsze spotkania z młodymi rocznikami, co może świadczyć o dobrej skuteczności naturalnego rozrodu.

Poza kleniem prowadzi się również zarybienia leszczem, płocią, karpiem (zwłaszcza w starorzeczach i zbiornikach połączonych z rzeką) oraz gatunkami drapieżnymi: szczupakiem, sandaczem czy okoniem. Te działania mają na celu utrzymanie równowagi w ekosystemie oraz zapewnienie atrakcji wędkarskich nie tylko miłośnikom ryb spokojnego żeru, ale i zwolennikom spinningu nastawionym na drapieżniki.

Ważnym elementem gospodarki rybackiej jest także kontrola nad kłusownictwem i przestrzeganiem przepisów. Okręgi PZW, we współpracy ze strażą rybacką i lokalnymi służbami, organizują patrole i kontrole nad wodą. Wielu wędkarzy wskazuje, że widoczność straży jest istotnym czynnikiem ograniczającym nielegalne odłowy, a tym samym pozwalającym na zachowanie liczebności i jakości populacji ryb, w tym cennych osobników kleniowych.

Z perspektywy ochrony przyrody, rzeka Nurzec i jej dolina są miejscem o wysokich walorach przyrodniczych. Część terenów wzdłuż rzeki objęto różnymi formami ochrony, takimi jak obszary Natura 2000 czy użytki ekologiczne. Ograniczenia te, choć czasem postrzegane przez wędkarzy jako utrudnienie, w dłuższej perspektywie sprzyjają zachowaniu naturalnego charakteru łowiska i utrzymaniu stabilnych populacji ryb.

Praktyczne wskazówki dla łowiących klenia na Nurcu

Kleń jest rybą niezwykle czujną, dlatego nad Nurcem sprawdza się zasada: im delikatniej, tym lepiej. W spinningu dominują lekkie wędziska o długości 2,1–2,7 m i ciężarze wyrzutu do 10–15 g, uzbrojone w cienkie plecionki lub żyłki. Sprawdzone przynęty to niewielkie woblerki o naturalnej kolorystyce, wahadłówki i obrotówki w rozmiarach 00–2, a także małe przynęty gumowe na lekkich główkach. W cieplejszych miesiącach świetne efekty przynoszą powierzchniowe imitacje owadów, prowadzone wzdłuż nadbrzeżnych krzaków.

Wędkarze preferujący spławik często sięgają po metodę przepływanki, wykorzystując delikatne zestawy i niewielkie haczyki, na które zakładane są białe robaki, ziarna kukurydzy czy niewielkie kulki ciasta. Kluczowa jest prezentacja przynęty – powinna ona naturalnie spływać z nurtem, bez nienaturalnego przyspieszania czy zatrzymywania. W wielu miejscach nurty przybrzeżne tworzą idealne „taśmy transportowe” dla przynęty, którą kleń chętnie podejmuje.

Z uwagi na zmienny charakter rzeki, warto mieć przy sobie kilka rodzajów obciążenia, różne kształty spławików oraz przynętę dostosowaną do aktualnego żerowania ryb. W okresach wysokiej wody klenie często schodzą w spokojniejsze zatoczki i przybrzeżne cofki, natomiast przy niskich stanach preferują nieco głębsze rynny i miejsca z większym przepływem tlenu.

Niezwykle istotne jest zachowanie ostrożności podczas poruszania się wzdłuż brzegu. Hałas, gwałtowne ruchy, chodzenie zbyt blisko linii wody – wszystko to może skutecznie spłoszyć klenie, które często stoją tuż pod samym brzegiem. Doświadczeni wędkarze nad Nurcem przemieszczają się powoli, wykorzystując naturalne osłony w postaci krzewów i nierówności terenu. Często również zaczynają obławianie stanowiska z pewnej odległości, stopniowo zbliżając się do najbardziej perspektywicznych miejsc.

Ważnym aspektem jest także etyka wędkarska. Coraz więcej osób praktykuje zasadę złów i wypuść, szczególnie w odniesieniu do większych kleni i jazi. Pozwala to zachować w rzece wartościową, starszą populację, która ma duży wpływ na utrzymanie stabilności ekosystemu i atrakcyjności łowiska. Dbałość o porządek nad wodą – zabieranie ze sobą śmieci, szanowanie roślinności i nie niszczenie brzegów – to kolejne elementy, które wyróżniają świadomych wędkarzy korzystających z uroków Nurca.

Inne ciekawostki i walory turystyczno‑przyrodnicze doliny Nurca

Nad Nurcem atrakcyjność wędkarska idzie w parze z walorami krajobrazowymi i przyrodniczymi. Dolina rzeki to mozaika łąk, zadrzewień śródpolnych, niewielkich kompleksów leśnych i terenów podmokłych, które stanowią siedlisko dla wielu gatunków ptaków i ssaków. Można tu obserwować m.in. czaple siwe, bociany białe, błotniaki, a także zimorodki, które chętnie zakładają gniazda w stromych skarpach nad brzegiem. Często spotykane są ślady żerowania bobrów, a nocą nad wodą pojawiają się nietoperze polujące na owady.

Rzeka stanowi również atrakcyjny szlak dla kajakarzy, zwłaszcza na odcinkach o łagodniejszym uciągu. Wędkowanie można więc połączyć z krótkim spływem, zabierając lekką wędkę spinningową i obławiając co ciekawsze zakola. Trzeba jednak pamiętać o wzajemnym poszanowaniu między kajakarzami a wędkarzami – unikać wpływania w bezpośrednie sąsiedztwo aktywnie obławianych stanowisk i zachowywać bezpieczny dystans.

Wzdłuż rzeki znajdują się także miejsca o walorach historycznych i kulturowych – stare wsie z tradycyjną zabudową, kapliczki przydrożne, drewniane mostki. Dla osób szukających spokoju i ciszy, kilkudniowy wypad nad Nurzec, połączony z wędkowaniem, spacerami i obserwacją przyrody, może stać się znakomitą odskocznią od codzienności.

Warto wspomnieć, że dolina Nurca jest stosunkowo słabo zurbanizowana, co przekłada się na niższy poziom hałasu i mniejszą presję ze strony turystyki masowej. Noc spędzona na biwaku w pobliżu rzeki, pod rozgwieżdżonym niebem, z szumem wody i odgłosami ptactwa, to przeżycie, które wielu wędkarzy wspomina równie chętnie, co hol rekordowego klenia.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o rzekę Nurzec i łowienie klenia

Czy rzeka Nurzec jest odpowiednia dla początkujących wędkarzy?

Nurzec może być ciekawym łowiskiem dla początkujących, pod warunkiem, że wybiorą oni łatwiej dostępne odcinki w pobliżu mostów i miejscowości. Tam brzegi są lepiej wydeptane, a dojście do wody prostsze. Dla osób bez doświadczenia warto zacząć od prostych zestawów spławikowych lub lekkiej gruntówki, koncentrując się na płociach, krąpiach i mniejszych kleniach. Z czasem, wraz ze zdobywaniem umiejętności, można eksplorować trudniejsze, bardziej dzikie fragmenty rzeki i sięgnąć po spinning nastawiony na większe okazy kleni i jazi.

Jaki jest najlepszy okres w roku na łowienie klenia w Nurcu?

Najbardziej efektywne na klenia są zazwyczaj miesiące od późnej wiosny do wczesnej jesieni. Wiosną, po okresie tarła i ustabilizowaniu się poziomu wody, klenie intensywnie żerują, nadrabiając energetyczne straty. Latem świetnie sprawdzają się przynęty powierzchniowe i lekkie woblerki, szczególnie wczesnym rankiem oraz o zmierzchu. Jesienią ryby przygotowują się do zimy, częściej schodząc w głębsze partie rzeki. Zimą łowienie jest trudniejsze, ale możliwe w najgłębszych dołach, gdzie klenie gromadzą się w mniejszych skupiskach.

Czy na Nurcu można łowić z łodzi lub pontonu?

Technicznie rzecz biorąc, pływanie pontonem, kajakiem czy małą łódką jest możliwe na wielu odcinkach Nurca, ale rzeka nie jest typowym łowiskiem łodziowym. Zmienna głębokość, przewężenia, powalone drzewa i liczne przeszkody na dnie utrudniają swobodne pływanie większym jednostkom. Większość wędkarzy preferuje łowienie z brzegu lub brodząc. Ponton bywa używany pomocniczo, np. do przeprawienia się na drugi brzeg czy krótkiego spływu spinningowego, jednak wymaga dużej ostrożności i znajomości lokalnych warunków.

Jakie pozwolenia są potrzebne, aby legalnie łowić na Nurcu?

Do wędkowania na Nurcu konieczne jest posiadanie aktualnej karty wędkarskiej oraz wykupienie odpowiedniego zezwolenia na wody użytkowane przez właściwy okręg PZW (najczęściej białostocki, siedlecki lub sąsiedni, zależnie od odcinka). Przed wyjazdem warto sprawdzić, które odcinki rzeki należą do danego okręgu oraz zapoznać się z regulaminem – wymiarami ochronnymi, limitami ilościowymi i ewentualnymi odcinkami specjalnymi. W rejonie przygranicznym należy dodatkowo uwzględnić przepisy dotyczące strefy nadgranicznej i potencjalne ograniczenia wstępu.

Czy nad Nurcem są miejsca do biwakowania i nocnego łowienia?

Nad Nurcem można znaleźć liczne dzikie miejsca sprzyjające biwakowaniu, jednak trzeba pamiętać o przepisach dotyczących przebywania na terenach prywatnych, lasów państwowych oraz ewentualnych obszarów chronionych. Nocne łowienie jest dopuszczalne zgodnie z ogólnymi zasadami PZW, ale zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności – zarówno ze względu na bezpieczeństwo nad wodą, jak i poszanowanie przyrody. Warto wybierać miejsca oddalone od zabudowań, unikać hałasu, korzystać z dyskretnego oświetlenia i po zakończeniu pobytu pozostawić brzeg w stanie nienaruszonym, zabierając ze sobą wszystkie śmieci.