Busko-Zdrój od lat kojarzony jest z uzdrowiskiem, wodami mineralnymi i spokojnym wypoczynkiem. Coraz częściej mówi się jednak o nim także w zupełnie innym kontekście – jako o prężnie rozwijającym się ośrodku wędkarstwa sportowego. Zawody Busko-Zdrój Nida Feeder Classic, rozgrywane na malowniczych odcinkach rzeki Nidy, stały się ważnym punktem w kalendarzu feederowców z całej Polski, łącząc ambitną rywalizację, rekreację oraz promocję regionu Ponidzia.

Charakterystyka zawodów Busko-Zdrój Nida Feeder Classic

Busko-Zdrój Nida Feeder Classic to impreza skierowana do miłośników metody gruntowej, a dokładniej – do pasjonatów feeder i method feeder. Zawody mają formułę klasyczną, co oznacza, że kluczowe są precyzja nęcenia, umiejętność czytania rzeki oraz konsekwentna praca na wybranym dystansie. Brak tu miejsca na przypadek – o sukcesie decyduje połączenie doświadczenia, taktyki i odpowiedniego przygotowania sprzętowego.

Rzeka Nida, przepływająca w pobliżu Buska-Zdroju, jest łowiskiem niezwykle zróżnicowanym. Występują tu odcinki spokojne i płytkie, idealne do łowienia płoci, krąpi czy leszczy, ale są również fragmenty z mocniejszym nurtem, w których można liczyć na spotkanie z brzaną lub kleniem. Organizatorzy zawodów starają się tak dobrać sektorowe odcinki, aby każdy z uczestników miał zbliżone warunki i realną szansę na osiągnięcie dobrego wyniku.

Kluczowym aspektem imprezy jest jej otwarty charakter. W Busko-Zdrój Nida Feeder Classic startują zarówno doświadczeni zawodnicy okręgów PZW i klubów sportowych, jak i ambitni wędkarze towarzyszący, którzy dopiero rozpoczynają przygodę ze startami w cyklu feederowym. Dzięki temu zawody pełnią także funkcję edukacyjną – mniej zaawansowani uczestnicy mogą w praktyce podpatrzyć technikę pracy najlepszych, sposób organizacji stanowiska i detale taktyki, których nie da się wyczytać z żadnej książki.

Jednym z atutów zawodów jest ich silne powiązanie z lokalnym środowiskiem wędkarskim. W organizację angażuje się koło PZW oraz lokalne stowarzyszenia, dbając o odpowiednie przygotowanie brzegów, bezpieczeństwo uczestników i porządek na łowisku. Dzięki temu impreza sprzyja integracji nie tylko samych sportowców, lecz także społeczności Buska-Zdroju, dla której obecność wędkarzy nad Nidą jest ważnym elementem życia kulturalnego i promocyjnego regionu.

Rzeka Nida i specyfika łowiska w rejonie Buska-Zdroju

Nida to rzeka o wyjątkowym charakterze. Przepływa przez serce Ponidzia, tworząc liczne meandry, starorzecza i rozlewiska, a jej dolina objęta jest w wielu miejscach formami ochrony przyrody. Urokliwy krajobraz, łagodne skarpy i bogata roślinność sprawiają, że wędkowanie staje się tu czymś więcej niż tylko rywalizacją – to kontakt z naturą i możliwość chwilowego oderwania się od codzienności. W czasie zawodów Busko-Zdrój Nida Feeder Classic uczestnicy mają okazję łowić w scenerii, którą wielu z nich zapamiętuje na długo.

Warunki hydrologiczne Nidy są stosunkowo łagodne. To typowa rzeka nizinno‑wyżynna, z przeważnie spokojnym nurtem, ale miejscami potrafi zaskoczyć dynamiczniejszym prądem, zwłaszcza po intensywnych opadach. Głębokość łowisk sektorowych zazwyczaj oscyluje w granicach od 1,2 do 2,5 metra, choć na zakrętach i w rynnach można trafić na zdecydowanie głębsze doły. Woda jest przejrzysta, a dno na ogół piaszczyste lub piaszczysto‑mułowe, z nielicznymi zaczepami w postaci zatopionych gałęzi czy resztek roślinności wodnej.

Rybi skład Nidy jest bardzo atrakcyjny z punktu widzenia zawodnika. Dominują gatunki typowo białorybne – płoć, leszcz, krąp, jaź, kleń, ukleja, wzdręga. Nie brakuje jednak ryb bardziej walecznych – pojawiają się brzany, klenie powyżej 40 cm, a także sporadycznie świnki. W czasie zawodów feederowych główne znaczenie ma jednak stabilne i systematyczne łowienie średnich ryb, które pozwala budować wynik kilogram po kilogramie, zamiast liczyć na przypadkowy bonus.

Rzeka potrafi jednak być kapryśna. Zmiany poziomu wody, wahania temperatury oraz presja wędkarska potrafią wyraźnie wpłynąć na żerowanie ryb. W jednym sektorze panuje intensywne branie, podczas gdy kilkaset metrów dalej zawodnicy szukają pojedynczych sztuk. To sprawia, że Busko-Zdrój Nida Feeder Classic wymaga od uczestników elastyczności. Nie wystarczy mieć jedną, uniwersalną taktykę – trzeba umieć ją modyfikować, reagować na sygnały z wody i uważnie obserwować, co dzieje się u sąsiadów w sektorze.

Istotną kwestią jest także podejście do przyrody. Nida jest obszarem cennym przyrodniczo, a obecność wędkarzy wiąże się ze szczególną odpowiedzialnością. Organizatorzy zawodów kładą duży nacisk na przestrzeganie zasady catch & release oraz na utrzymanie stanowisk w nienagannej czystości. Po zakończeniu tury łowienia wszystkie ryby są ważone i w dobrej kondycji wypuszczane z powrotem do wody. W ten sposób udaje się połączyć intensywną rywalizację sportową z troską o równowagę ekosystemu rzecznego.

Regulamin, formuła i przebieg zawodów feederowych

Zawody Busko-Zdrój Nida Feeder Classic organizowane są w oparciu o standardy stosowane w nowoczesnym wędkarstwie sportowym. Zazwyczaj mają formułę jedno- lub dwuturową, z podziałem na sektory rozlokowane wzdłuż wyznaczonego odcinka rzeki. Każdy zawodnik losuje stanowisko, co pozwala zachować wysoki poziom obiektywizmu – o wyniku decydują umiejętności, nie zaś możliwość wcześniejszego rezerwowania najlepszych miejsc.

Przed rozpoczęciem łowienia odbywa się oficjalna odprawa techniczna. Sędzia główny wraz z organizatorami przypomina najważniejsze punkty regulaminu, omawia zasady punktacji oraz kwestie bezpieczeństwa. To także czas na zgłaszanie ewentualnych wątpliwości czy problemów organizacyjnych. Po sygnale rozpoczęcia zawodnicy mają wyznaczony czas na przygotowanie stanowiska, rozłożenie koszyczków, batów sygnalizacyjnych, ustawienie siedzisk oraz docinanie przyponów.

Wykorzystanie sprzętu jest ściśle określone. Stosuje się wyłącznie wędziska typu feeder lub picker, o długości dostosowanej do charakteru łowiska – najczęściej od 3,3 do 3,9 metra. Dopuszczone są różne rodzaje szczytówek, jednak ich twardość musi odpowiadać warunkom panującym na rzece i ciężarowi używanego koszyczka. Żyłki główne oraz przypony powinny mieścić się w granicach średnic uznawanych za sportowe; nadużywanie zbyt grubych zestawów może ograniczyć liczbę brań, dlatego większość zawodników sięga po kompromis między wytrzymałością a delikatnością prezentacji przynęty.

Ważnym elementem rywalizacji feederowej jest sposób nęcenia. W zawodach klasycznych dominuje kombinacja zanęty spoistych, glin wiążących oraz żywych dodatków, takich jak białe robaki, pinka, kaster czy ochotka. Uczestnicy starają się zbudować dywan karmowy na ściśle określonym dystansie – zazwyczaj od 25 do 45 metrów od brzegu, w zależności od warunków w sektorze. Kluczowe jest powtarzalne rzucanie w to samo miejsce oraz dobór koszyczków o odpowiedniej pojemności i masie, tak aby zanęta trzymała się dna, a jednocześnie była atrakcyjna dla ryb.

Punktacja w Busko-Zdrój Nida Feeder Classic opiera się na masie łącznej złowionych ryb. Po zakończeniu tury sędziowie sektorowi ważą siatki zawodników, notują wynik w protokole i na tej podstawie przyznają miejsca sektorowe. Następnie wyniki z poszczególnych sektorów są porównywane, co pozwala wyłonić klasyfikację generalną. Takie rozwiązanie minimalizuje wpływ różnic w obfitości ryb na poszczególnych odcinkach rzeki, a jednocześnie gwarantuje, że o zwycięstwie zadecyduje systematyczność łowienia, a nie pojedyncze, przypadkowe sztuki.

Ważną cechą zawodów jest przestrzeganie zasad fair play. Zabronione jest stosowanie metod nieetycznych, takich jak podhaczanie ryb, używanie niedozwolonych przynęt czy manipulacje przy ważeniu. Wszelkie sporne sytuacje rozstrzyga sędzia główny, a zawodnik ma prawo do zgłoszenia protestu, jeśli uzna, że doszło do naruszenia regulaminu. Taka transparentność buduje zaufanie do imprezy i sprawia, że chętnie wracają na nią zarówno doświadczeni sportowcy, jak i początkujący.

Taktyka i przygotowania do Busko-Zdrój Nida Feeder Classic

Udział w zawodach feederowych na Nidzie wymaga odpowiedniego przygotowania. Zawodnicy zaczynają planowanie często na wiele tygodni przed startem, analizując wcześniej osiągane wyniki, warunki hydrologiczne oraz prognozy pogody. Kluczowym elementem jest dobór zanęt i przynęt, które sprawdzają się na tej konkretnej wodzie. W regionie Buska-Zdroju dużą popularnością cieszą się mieszanki dedykowane na leszcza i płoć, o słodkawym zapachu i ciemnej barwie, dobrze współgrające z naturalnym dnem rzeki.

Istotne jest również testowanie różnych wariantów dodatków. Część zawodników stawia na minimalizm – niewielka ilość pinki i białych robaków w zanęcie, a większy nacisk na selektywne przynęty na haczyku. Inni preferują obfite nęcenie żywą frakcją, licząc na przyciągnięcie stad leszczy czy krąpi. Ostateczna decyzja zapada często już podczas treningu przed zawodami. Trening pozwala też ocenić, jak reagują ryby na zmiany intensywności nęcenia oraz który dystans łowienia okazuje się najbardziej stabilny.

Wybór dystansu to odrębny, niezwykle ważny element taktyki. Na Nidzie często sprawdzają się dystanse średnie – około 30–35 metrów – umożliwiające precyzyjne podawanie koszyczka i szybkie holowanie ryb, co ma znaczenie przy dużej presji czasowej. Zawodnicy dłużej obecni na scenie feederowej często wyznaczają dwa dystanse: podstawowy oraz awaryjny, nieco bliższy lub dalszy, na który można przerzucić się w przypadku słabego żerowania na pierwszej linii. Taka elastyczność zwiększa szansę na utrzymanie stałego tempa łowienia przez całą turę.

Nie można pominąć roli odpowiednio zorganizowanego stanowiska. W czasie zawodów każda sekunda ma znaczenie – im mniej zbędnych ruchów i szukania akcesoriów, tym więcej czasu na efektywne łowienie. Doświadczeni uczestnicy Busko-Zdrój Nida Feeder Classic układają pudełka z przyponami, przynęty, wiadra i kosze w logiczny, powtarzalny sposób. Dzięki temu nawet po kilku godzinach intensywnej pracy zachowują porządek, a ewentualne zmiany taktyczne (np. wymiana przyponu na cieńszy lub skrócenie długości) przeprowadzają w ciągu kilkudziesięciu sekund.

Istotny jest też dobór przyponów i haczyków. Na Nidzie stosuje się zwykle przypony o długości od 50 do 80 cm, w zależności od aktywności ryb i siły nurtu. Przy słabym żerowaniu sprawdzają się delikatniejsze zestawy, z cieńszą żyłką i mniejszym haczykiem. Gdy ryby żerują agresywnie, można pozwolić sobie na nieco mocniejszy sprzęt, co zmniejsza ryzyko spięć i umożliwia szybsze holowanie większych sztuk. Kluczowe jest dopasowanie wielkości haczyka do przynęty – pojedynczy biały robak, dwa ziarna kukurydzy czy kanapka z pinką wymagają odmiennych rozwiązań.

Przed samym startem zawodów duża część feederowców stara się ograniczyć eksperymenty. Sprawdzona taktyka, zatestowana w trakcie treningu lub na wcześniejszych edycjach zawodów, daje większą pewność i pozwala skupić się na konsekwentnej realizacji planu. Dopiero w sytuacjach kryzysowych – gdy ryby przestają brać, a sąsiedzi wciąż łowią – zawodnik decyduje się na odważniejsze zmiany: całkowitą podmianę mieszanki zanętowej, zastosowanie bardziej selektywnej przynęty czy przejście na inny dystans. To właśnie umiejętność podjęcia odpowiedniej decyzji w kluczowym momencie często rozstrzyga o miejscu w końcowej klasyfikacji.

Znaczenie Busko-Zdrój Nida Feeder Classic dla środowiska wędkarskiego

Zawody Busko-Zdrój Nida Feeder Classic to nie tylko rywalizacja sportowa, ale również ważny element integrujący środowisko wędkarskie. Uczestnicy z różnych regionów kraju mają okazję wymieniać się doświadczeniami, porównywać techniki łowienia oraz testować nowinki sprzętowe. W przerwach między turami czy podczas oficjalnego zakończenia imprezy toczą się wielogodzinne rozmowy o taktyce, zanętach, przynętach i łowiskach, co sprzyja podnoszeniu poziomu umiejętności wszystkich zaangażowanych wędkarzy.

Impreza ma również istotny aspekt edukacyjny. Wielu zawodników zabiera na zawody młodszych kolegów, ucząc ich w praktyce zasad odpowiedzialnego i etycznego wędkowania sportowego. Młodzież obserwuje, jak wygląda prawidłowe obchodzenie się ze złowioną rybą, jak ważna jest dbałość o porządek na stanowisku oraz przestrzeganie przepisów. W dłuższej perspektywie takie działania wspierają rozwój kolejnych pokoleń świadomych wędkarzy, dla których liczy się nie tylko wynik, ale także stan środowiska naturalnego.

Nie mniej istotna jest promocja regionu. Busko-Zdrój, znane przede wszystkim z walorów uzdrowiskowych, dzięki zawodom zaczyna być kojarzone jako miejsce atrakcyjne również dla ludzi aktywnych, poszukujących kontaktu z naturą i sportowej adrenaliny. Przyjezdni zawodnicy często zatrzymują się w okolicznych pensjonatach, korzystają z lokalnych restauracji i usług, a po zakończonych zawodach wracają nad Nidę już prywatnie, zabierając rodziny czy znajomych. To bezpośrednio wspiera rozwój lokalnej turystyki.

Organizatorzy zawodów, współpracując z samorządem i strukturami PZW, zwracają uwagę na konieczność ochrony wód. Dzięki regularnej obecności zorganizowanych grup wędkarzy łatwiej wychwycić nieprawidłowości – dzikie wysypiska śmieci, przypadki kłusownictwa czy zanieczyszczenia. Zawody stają się pretekstem do porządkowania brzegów, montażu koszy na śmieci czy wytyczania bezpiecznych dojść do wody. W ten sposób wędkarstwo sportowe ma realny wpływ na poprawę stanu infrastruktury nadwodnej.

Busko-Zdrój Nida Feeder Classic wpisuje się również w szerszy trend rosnącej popularności metody feederowej w Polsce. Coraz więcej kół PZW i klubów zakłada sekcje feederowe, organizuje wewnętrzne ligi oraz szkolenia dla członków. Obecność prestiżowych zawodów na Nidzie stanowi dla wielu z nich inspirację – pokazuje, że przy odpowiednim zaangażowaniu możliwe jest stworzenie imprezy stojącej na wysokim poziomie sportowym i organizacyjnym, nawet w stosunkowo niewielkim mieście.

Sprzęt feederowy i rozwiązania techniczne popularne nad Nidą

Specyfika rzeki Nidy sprawia, że zawodnicy startujący w Busko-Zdrój Nida Feeder Classic stosują dość charakterystyczny zestaw sprzętu. Najczęściej wybierane są wędziska o akcji parabolicznej lub półparabolicznej, które dobrze amortyzują odjazdy ryb w nurcie i minimalizują ryzyko spięć. Długość kija dobiera się do szerokości rzeki i przewidywanego dystansu rzutów. Na spokojniejszych odcinkach popularne są modele 3,3–3,6 m, natomiast tam, gdzie konieczne jest rzucanie cięższymi koszyczkami na większą odległość, zawodnicy wybierają dłuższe blanki, nawet do 3,9 m.

Jeśli chodzi o kołowrotki, kluczowe jest połączenie płynnej pracy z odpowiednio pojemną szpulą, pozwalającą na komfortowe rzuty na dystansie ponad 30 metrów. Wielu feederowców stosuje plecionkę jako główną linkę, zakończoną przyponem strzałowym z żyłki, co poprawia czułość zestawu i ułatwia odczytywanie delikatnych brań na szczytówce. Inni preferują klasyczne rozwiązania z żyłką monofilową na całej długości, argumentując, że lepiej amortyzuje ona szarpnięcia ryb, szczególnie w nurcie.

Koszyczki stosowane na Nidzie to najczęściej modele otwarte, druciane lub plastikowe, o wadze od 20 do 50 gramów, w zależności od siły nurtu i odległości łowienia. Kluczowe jest, aby koszyczek stabilnie trzymał się dna, a jednocześnie nie był zbyt ciężki, co mogłoby utrudniać szybkie przerzucanie zestawu. Zawodnicy przywiązują dużą wagę do aerodynamiki koszyczków – opływowe kształty i odpowiednio rozłożony ciężar ułatwiają precyzyjne rzuty w to samo miejsce przez wiele godzin.

Nie można pominąć znaczenia siatek na ryby, podbieraków i akcesoriów brzegowych. W sportowym wędkarstwie feederowym używa się długich, przelotowych siatek, w których ryby mogą przebywać w komfortowych warunkach przez całą turę łowienia. Podbieraki powinny mieć drobną siatkę i odpowiednią głębokość, tak aby bezpiecznie podejmować także większe sztuki w silnym nurcie. Dopełnieniem wyposażenia są stoły i półki boczne montowane do siedzisk, uchwyty na wędki, podpórki z regulacją kąta nachylenia oraz parasole chroniące przed słońcem i deszczem.

Coraz większą rolę odgrywają także nowoczesne gadżety elektroniczne. Zawodnicy korzystają z aplikacji pogodowych, aby przewidywać nagłe załamania pogody, oraz z elektronicznych timerów do kontrolowania częstotliwości rzutów. Niektórzy używają dalmierzy lub markerów na żyłce do precyzyjnego oznaczania dystansu łowienia, co pozwala im zachować idealną powtarzalność przez całą turę. Choć w teorii można łowić skutecznie bez tych udogodnień, w praktyce nawet drobne ułatwienia organizacyjne przekładają się na większą efektywność i mniejsze zmęczenie zawodnika.

Turystyka, uzdrowisko i atrakcje dla wędkarzy w Busku-Zdroju

Jednym z powodów, dla których Busko-Zdrój Nida Feeder Classic cieszy się rosnącą popularnością, jest atrakcyjne połączenie sportu z wypoczynkiem. Miasto słynie z leczniczych wód siarczkowych i bogatej oferty zabiegów sanatoryjnych. Wielu zawodników decyduje się przyjechać na zawody z rodziną, łącząc starty nad Nidą z kilkudniowym pobytem w uzdrowisku. Podczas gdy wędkarze rywalizują nad rzeką, ich bliscy mogą korzystać z parków zdrojowych, basenów mineralnych czy spacerów po urokliwych alejkach.

Okolice Nidy oferują również inne formy aktywności. Po zakończeniu zawodów można wybrać się na spływ kajakowy jednym z łagodnych, malowniczych odcinków rzeki, odwiedzić lokalne winnice lub skosztować regionalnych potraw w restauracjach serwujących kuchnię świętokrzyską. Taka różnorodność atrakcji sprawia, że udział w Busko-Zdrój Nida Feeder Classic przestaje być krótkim, jednostkowym wyjazdem na zawody, a staje się pełnoprawnym, wielowymiarowym wyjazdem rekreacyjnym.

Istotną rolę odgrywa też łatwa dostępność komunikacyjna regionu. Busko-Zdrój jest dobrze skomunikowane z większymi miastami Polski południowo‑wschodniej, co ułatwia logistykę zarówno uczestnikom, jak i organizatorom. Dzięki temu impreza ma potencjał przyciągania coraz większej liczby zawodników, a co za tym idzie – rozwijania zaplecza noclegowego, gastronomicznego i rekreacyjnego nastawionego na potrzeby wędkarzy sportowych.

Warto podkreślić, że lokalne władze oraz przedsiębiorcy coraz częściej dostrzegają znaczenie wędkarstwa jako formy turystyki specjalistycznej. Zawody takie jak Busko-Zdrój Nida Feeder Classic stają się wizytówką regionu, pokazywaną w materiałach promocyjnych i mediach społecznościowych. Zdjęcia zawodników nad Nidą, ujęcia z ceremonii wręczenia nagród czy relacje wideo z przebiegu imprezy budują rozpoznawalność Buska-Zdroju jako miejsca przyjaznego dla miłośników wędkarskiej pasji.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Jak zapisać się na zawody Busko-Zdrój Nida Feeder Classic?

Zapisy na Busko-Zdrój Nida Feeder Classic odbywają się zwykle drogą elektroniczną poprzez formularz udostępniony przez organizatora lub koło PZW odpowiedzialne za imprezę. Liczba miejsc jest ograniczona pojemnością sektorów, dlatego warto śledzić komunikaty z wyprzedzeniem i nie czekać z decyzją do ostatniej chwili. Po zgłoszeniu otrzymuje się potwierdzenie udziału, a w późniejszym terminie szczegółowe informacje organizacyjne, w tym mapkę sektorów, harmonogram i regulamin.

Jaki sprzęt feederowy jest najlepszy na zawody na Nidzie?

Wybór sprzętu zależy od stylu łowienia, ale na Nidzie świetnie sprawdzają się kije o długości 3,3–3,9 m i ciężarze wyrzutowym do ok. 60–80 g, pozwalające komfortowo rzucać koszyczkami 20–50 g. Do tego kołowrotek z płynnym hamulcem i pojemną szpulą, żyłka 0,20–0,23 mm lub plecionka z przyponem strzałowym, a także zestaw koszyczków otwartych o różnej masie. Warto zabrać kilka długości przyponów i haczyków dopasowanych do typowych przynęt – pinki, białych robaków czy kukurydzy.

Czy początkujący wędkarz ma szanse w takich zawodach?

Początkujący wędkarz jak najbardziej ma szansę poradzić sobie na Busko-Zdrój Nida Feeder Classic, o ile podejdzie do startu z pokorą i chęcią nauki. Wynik sportowy może być skromniejszy od osiągnięć doświadczonych zawodników, ale warto potraktować udział jako intensywne szkolenie w realnych warunkach. Obserwowanie sąsiadów z sektora, rozmowy po turze i analiza własnych błędów pozwalają w krótkim czasie zrobić duży postęp techniczny i taktyczny, co zaprocentuje na kolejnych imprezach.

Jakie ryby najczęściej łowi się podczas Busko-Zdrój Nida Feeder Classic?

Dominującymi gatunkami w czasie zawodów są płoć, krąp i leszcz, które dobrze reagują na systematyczne nęcenie zanętą i robakiem. W sprzyjających warunkach w siatkach pojawiają się także jaź, kleń, a czasem większe bonusy w postaci brzany czy okazałego leszcza. Kluczem do dobrego wyniku jest jednak nie pojedyncza duża ryba, lecz stabilne tempo łowienia średnich sztuk przez całą turę. Zawodnicy starają się tak dobierać taktykę, by maksymalnie wykorzystać potencjał aktualnie żerującego stada.

Czy zawody mają wpływ na środowisko naturalne rzeki Nidy?

Zawody są organizowane z dużą dbałością o środowisko. Obowiązkowe jest stosowanie siatek przeznaczonych do przetrzymywania ryb i ich wypuszczanie po zważeniu, co minimalizuje śmiertelność. Organizatorzy pilnują, by uczestnicy zostawiali stanowiska w nienagannym stanie, a często po zakończeniu imprezy prowadzone są dodatkowe akcje sprzątania brzegów. Dzięki temu presja wędkarska jest kontrolowana, a Nida nadal pozostaje atrakcyjnym, bogatym w ryby ekosystemem, który może gościć kolejne edycje zawodów.