Popularne modele holenderskich trawlerów przemysłowych

Holenderskie trawlery przemysłowe od dekad uchodzą za jedne z najbardziej zaawansowanych technicznie jednostek rybackich w Europie. Łączą w sobie wieloletnią tradycję żeglugi, rozwinięty przemysł stoczniowy oraz ścisłe regulacje unijne dotyczące połowów. Dzięki temu powstała flota statków zdolnych do długotrwałych rejsów na Morzu Północnym, Atlantyku czy wodach arktycznych, zapewniających ogromne ilości surowca dla przetwórstwa rybnego, a jednocześnie coraz lepiej dostosowanych do wymogów ochrony środowiska morskiego.

Specyfika holenderskich trawlerów przemysłowych

Holenderskie trawlery przemysłowe należą do grupy statków określanych mianem statków przetwórni. Oznacza to, że nie tylko łowią ryby, ale także wstępnie je przetwarzają, sortują, mrożą lub magazynują w ładowniach chłodniczych. Ich konstrukcja jest podporządkowana maksymalnej efektywności połowu i obróbki surowca przy zachowaniu bezpieczeństwa załogi oraz spełnieniu restrykcyjnych wymogów sanitarno-weterynaryjnych.

Typowy duży holenderski trawler przemysłowy ma długość od 70 do ponad 140 metrów, wyporność sięgającą kilkunastu tysięcy ton oraz znaczny zasięg autonomiczny. Dzięki potężnym silnikom wysokoprężnym i zaawansowanym systemom wspomagania nawigacji może operować w trudnych warunkach pogodowych, które są codziennością na Morzu Północnym. Wysoka dzielność morska oraz rozbudowane systemy bezpieczeństwa sprawiają, że jednostki te są zdolne do wielotygodniowych kampanii połowowych bez zawijania do portu.

Holenderskie trawlery dzieli się na kilka głównych typów, z których najważniejsze to: trawlery sterowcowe (stern trawlers), trawlery burtowe, trawlery pelagiczne oraz trawlery denno–pelagiczne. W praktyce zdecydowaną większość obecnej floty stanowią duże pelagiczne trawlery rufowe, przystosowane do połowów ryb pelagicznych, takich jak śledź, makrela, błękitek czy sardynela. Ich konstrukcja pozwala na obsługę ogromnych sieci i szybkie zaciąganie połowu na pokład przy minimalnym ryzyku uszkodzenia sprzętu.

Warto podkreślić, że Holandia rozwijała swoje statki rybackie równolegle z rozwojem nowoczesnych systemów zarządzania rybołówstwem w Unii Europejskiej. W efekcie znaczna część floty jest wyposażona w rozbudowane systemy monitoringu, rejestracji połowów oraz łączności satelitarnej. Pozwala to na bieżące raportowanie ilości złowionych ryb, lokalizacji połowów i parametrów sieci, co ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonego wykorzystania zasobów morskich.

Najpopularniejsze modele i typy konstrukcji

Choć nazwy poszczególnych jednostek różnią się w zależności od armatora, w praktyce rynek holenderskich trawlerów zdominowały pewne powtarzalne rozwiązania projektowe. Wynikają one z długoletniej współpracy między stoczniami, biurami projektowymi a dużymi koncernami rybackimi. Warto przyjrzeć się kilku najważniejszym typom konstrukcji, które stały się wzorcami dla kolejnych serii statków.

Trawler rufowy pelagiczny

Najbardziej rozpoznawalnym modelem holenderskiego statku rybackiego jest duży trawler rufowy przeznaczony do połowów pelagicznych. Charakterystyczną cechą tej jednostki jest szeroka rufa, wyposażona w rampę i prowadnice, po których wciąga się sieć wraz z workiem. Nad rufą znajduje się masywna nadbudówka, w której mieszczą się pomieszczenia załogi, sterówka oraz część urządzeń technicznych. Taki układ pozwala na maksymalną ochronę sprzętu i obsługi przed działaniem fal oraz wiatru.

Największe modele holenderskich trawlerów pelagicznych należą do grupy tzw. supertrawlerów, których długość przekracza 130 metrów, a pojemność ładowni chłodniczych sięga dziesiątek tysięcy metrów sześciennych. Statki te potrafią jednorazowo zabrać na pokład kilkadziesiąt tysięcy ton ryb przeznaczonych do dalszego przetwórstwa. Charakterystyczne jest zastosowanie wielopoziomowych pokładów roboczych, gdzie odbywa się rozładunek worka sieci, sortowanie, mycie, mrożenie i składowanie surowca.

W konstrukcji tych jednostek dominują rozwiązania zwiększające energooszczędność i wydajność połowów. Kształt kadłuba jest optymalizowany pod kątem zmniejszenia oporu hydrodynamicznego, często stosuje się również śruby nastawne i zaawansowane systemy zarządzania mocą. Dzięki temu trawler może utrzymać stałą prędkość holowania sieci przy jednoczesnym ograniczeniu zużycia paliwa. Niektóre modele wykorzystują systemy odzysku ciepła z silników głównych do podgrzewania wody użytkowej i ogrzewania pomieszczeń, co dodatkowo poprawia efektywność eksploatacyjną.

Trawler burtowy i dualne rozwiązania konstrukcyjne

Choć dominującą rolę odgrywają trawlery rufowe, wciąż można spotkać modele trawlerów burtowych, szczególnie wśród jednostek średniej wielkości. W takich statkach sieć jest obsługiwana z burty, a nie z rufy. Rozwiązanie to bywa wygodne na łowiskach o ograniczonej przestrzeni manewrowej lub tam, gdzie preferowana jest tradycyjna technika połowu. Holenderskie biura projektowe opracowały kilka serii trawlerów burtowych, które charakteryzują się stosunkowo prostą konstrukcją, a zarazem wysoką niezawodnością.

W ostatnich latach coraz większym zainteresowaniem cieszą się modele dualne, łączące cechy trawlera pelagicznego i dennego. Tego typu statki mogą w zależności od potrzeb armatora stosować zarówno włoki pelagiczne (połowy w toni wodnej), jak i denne (przesuwane po dnie). Wymaga to bardziej skomplikowanego układu wciągarek, bębnów i prowadnic, ale w efekcie statek staje się bardziej uniwersalny. Dla armatorów oznacza to możliwość elastycznego reagowania na zmiany kwot połowowych i dostępności poszczególnych gatunków ryb.

Nowoczesne jednostki klasy offshore

Osobną kategorię tworzą nowe generacje trawlerów projektowanych w standardach zbliżonych do jednostek offshore. W ich przypadku duży nacisk kładzie się na komfort załogi, bezpieczeństwo pracy i dostosowanie do ekstremalnych warunków pogodowych. Kadłuby takich statków charakteryzują się zwiększoną odpornością na oblodzenie, a układ pokładów jest tak zaplanowany, by ograniczyć ekspozycję rybaków na fale i wiatr.

W modelach klasy offshore stosuje się m.in. zaawansowane systemy stabilizacji przechyłów, dynamiczne pozycjonowanie, rozbudowane systemy przeciwpożarowe i automatyczne systemy ostrzegania. Na wielu jednostkach pokłady robocze częściowo zabudowuje się, tworząc swego rodzaju hale, w których można bezpiecznie operować ładunkiem nawet w niesprzyjających warunkach. Tego typu konstrukcje coraz częściej wybierane są przez duże holenderskie koncerny rybackie, które planują eksploatację łowisk położonych daleko od macierzystych portów.

Technologia połowu i wyposażenie pokładów roboczych

Holenderskie trawlery przemysłowe wyróżniają się bogatym wyposażeniem pokładów roboczych, które umożliwia sprawne przeprowadzanie wszystkich etapów połowu – od zarzucenia sieci po zamrożenie ryb. Kluczową rolę odgrywają tu wciągarki trałowe, żurawie, systemy prowadnic, bębny sieciowe oraz automatyczne urządzenia do obsługi lin i kabli. Całość jest sterowana z mostka lub z osobnego pomieszczenia kontroli połowowej, skąd operatorzy mają pełen wgląd w pracę wszystkich urządzeń.

Istotnym elementem wyposażenia są nowoczesne systemy echosond i sonarów, dzięki którym możliwe jest precyzyjne lokalizowanie ławic ryb. Urządzenia te pozwalają nie tylko określić głębokość i gęstość ławicy, ale często także oszacować gatunek oraz wielkość poszczególnych osobników. Dzięki temu ogranicza się ryzyko niepożądanego przyłowu oraz poprawia się efektywność połowów. Zaawansowane oprogramowanie integruje informacje z sonarów, radaru, GPS i systemów hydrometeorologicznych, tworząc swego rodzaju centrum dowodzenia połowem.

Na pokładzie przetwórczym ryby trafiają na linie sortownicze, gdzie są dzielone według gatunku, rozmiaru i jakości. Następnie część surowca kieruje się do mroźni tunelowych, gdzie w krótkim czasie następuje głębokie zamrożenie, a pozostała część może być wstępnie filetowana, patroszona lub przerabiana na mączkę rybną i olej. Cały proces odbywa się w warunkach kontrolowanej temperatury, przy zachowaniu surowych norm higienicznych i sanitarnych. Współczesne trawlery wyposażone są w niezależne systemy monitoringu temperatury i wilgotności, które pozwalają dokumentować cały przebieg obróbki.

Nie można pominąć kwestii bezpieczeństwa załogi, które jest priorytetem przy projektowaniu pokładów roboczych. Stosuje się antypoślizgowe nawierzchnie, wydzielone strefy pracy, osłony mechanizmów oraz liczne punkty awaryjnego wyłączania urządzeń. Załogi przechodzą regularne szkolenia z zakresu obsługi sprzętu, reagowania na wypadki oraz ewakuacji. Na większych jednostkach znajdują się także pomieszczenia medyczne z podstawowym wyposażeniem do udzielania pierwszej pomocy.

Rola technologii informatycznych i automatyzacji

Jedną z charakterystycznych cech nowoczesnych holenderskich trawlerów przemysłowych jest rosnący stopień automatyzacji. Procesy, które dawniej wymagały dużych nakładów ręcznej pracy, są obecnie wspierane przez systemy informatyczne i układy sterowania. Automatyzacji podlegają m.in. procesy sortowania, ważenia, etykietowania i pakowania ryb, a także zarządzanie pracą chłodni i agregatów mroźniczych.

Mostek statku to w praktyce zaawansowane centrum zarządzania, wyposażone w liczne ekrany i panele dotykowe. Kapitan oraz oficerowie wachty mogą śledzić dane nawigacyjne, parametry silników, informacje z sonarów oraz systemów pogodowych w jednym zintegrowanym środowisku. Takie rozwiązanie pozwala szybko reagować na zmiany warunków i podejmować decyzje optymalizujące trasę i strategię połowu. Coraz częściej stosuje się dodatkowe algorytmy wspierające wybór łowiska na podstawie danych historycznych i bieżących raportów innych jednostek.

Automatyzacja widoczna jest także w zakresie raportowania połowów i współpracy z administracją rybacką. Dzięki systemom satelitarnej łączności dane o ilości, gatunkach i lokalizacji połowów przesyłane są niemal w czasie rzeczywistym do krajowych i unijnych baz danych. Z jednej strony pozwala to na lepszą kontrolę przestrzegania kwot i zamkniętych obszarów połowowych, z drugiej zaś chroni armatorów przed zarzutami nadmiernej eksploatacji zasobów.

Wzrasta również znaczenie systemów wspierających efektywne wykorzystanie energii. Na wielu holenderskich trawlerach instaluje się zaawansowane układy zarządzania mocą, które automatycznie dobierają optymalne parametry pracy silników głównych, agregatów prądotwórczych oraz systemów chłodniczych. Tego typu rozwiązania umożliwiają ograniczenie zużycia paliwa o kilka do kilkunastu procent, co przy wielotygodniowych rejsach przekłada się na znaczące oszczędności finansowe i zmniejszoną emisję CO₂.

Wymogi środowiskowe i zrównoważone rybołówstwo

Holenderskie modele trawlerów przemysłowych powstają w ścisłym związku z dynamicznie zmieniającymi się regulacjami dotyczącymi ochrony środowiska morskiego. Unia Europejska wprowadza stopniowo coraz bardziej restrykcyjne wymogi w zakresie emisji spalin, hałasu podwodnego, jakości odprowadzanych wód balastowych i ściekowych, a także ograniczania przyłowu gatunków chronionych. To wszystko bezpośrednio wpływa na konstrukcję nowych jednostek i modernizację starszych statków.

Na wielu trawlerach instaluje się systemy oczyszczania spalin (SCR), które redukują emisję tlenków azotu, a także układy filtrów wychwytujących cząstki stałe. Rosnącą popularność zyskują napędy hybrydowe, łączące silniki wysokoprężne z magazynami energii w postaci baterii lub superkondensatorów. Pozwala to na chwilowe obniżenie mocy głównego silnika bez utraty efektywności holowania, co jest szczególnie korzystne w czasie manewrów i postoju na łowiskach.

Kluczową kwestią jest ograniczanie niekorzystnego wpływu połowów na ekosystemy morskie. Holenderskie trawlery coraz częściej wykorzystują selektywne narzędzia połowowe, wyposażone w specjalne panele i otwory umożliwiające ucieczkę mniejszych osobników lub gatunków niebędących celem połowu. Stosuje się też modyfikacje sieci zmniejszające kontakt z dnem morskim, co pomaga ograniczyć niszczenie siedlisk bentosowych.

Współpraca naukowców, administracji i armatorów prowadzi do powstawania nowych rozwiązań technicznych i organizacyjnych. Przykładem są wspólne kampanie badawcze, podczas których trawlery przemysłowe służą jako platformy badawcze do monitorowania stanu stad rybnych, temperatury wód czy zasolenia. Zebrane dane pomagają w lepszym planowaniu połowów i tworzeniu prognoz dotyczących zmian w rozmieszczeniu kluczowych gatunków.

Ekonomiczne znaczenie holenderskich trawlerów

Holenderskie trawlery przemysłowe stanowią filar krajowego sektora rybołówstwa morskiego. Dzięki nim Holandia utrzymuje silną pozycję na europejskim rynku przetwórstwa rybnego, eksportując zarówno surowiec mrożony, jak i produkty wysoko przetworzone. Duże jednostki należą do kilku wiodących koncernów, które dysponują flotą nowoczesnych statków, zdolnych do obsługi wielu łowisk i dywersyfikacji działalności.

Budowa i eksploatacja trawlerów generuje miejsca pracy nie tylko na morzu, ale także w sektorze stoczniowym, w biurach projektowych, firmach serwisowych, magazynach i zakładach przetwórczych. Inwestycje w nowe jednostki wymagają znacznych nakładów kapitałowych, jednak długi okres eksploatacji (często ponad 25–30 lat) sprawia, że przedsięwzięcia te są postrzegane jako stabilne i przewidywalne. Wielu armatorów decyduje się też na modernizację istniejących trawlerów, wydłużając ich żywotność i dostosowując je do nowych wymogów technicznych.

Jednocześnie sektor ten jest silnie uzależniony od systemu kwot połowowych i międzynarodowych porozumień. Zmiany w regulacjach dotyczących dostępu do łowisk czy limitów połowowych mogą istotnie wpływać na rentowność działalności. Dlatego holenderscy armatorzy starają się dywersyfikować obszary połowowe, zawierając umowy z krajami spoza UE oraz inwestując w jednostki zdolne do eksploatacji łowisk odległych. W ten sposób minimalizuje się ryzyko związane z ewentualnymi ograniczeniami na rynku europejskim.

Tradycja i nowoczesność w holenderskiej flocie rybackiej

Historia holenderskiej floty rybackiej sięga wielu stuleci wstecz, a rozwój trawlerów przemysłowych stanowi naturalne przedłużenie tej tradycji w warunkach współczesnej gospodarki morskiej. Dawne kutry śledziowe i wędkarskie zastąpiły wielkie jednostki o globalnym zasięgu działania, lecz wciąż widoczna jest ciągłość kultury morskiej i przywiązanie do zawodu rybaka. W wielu rodzinach zawód ten przekazywany jest z pokolenia na pokolenie, a młodzi oficerowie szkolą się zarówno na uczelniach morskich, jak i w praktyce na pokładach działających trawlerów.

Nowoczesne modele trawlerów muszą łączyć wymogi techniczne z potrzebami socjalnymi załogi. Dlatego na wielu jednostkach projektuje się wygodne kabiny, strefy rekreacyjne, siłownie, a nawet niewielkie sauny. Wysoki standard życia na morzu ma znaczenie nie tylko dla komfortu, ale też dla bezpieczeństwa – wypoczęta załoga lepiej radzi sobie w sytuacjach kryzysowych. Dobrze zaprojektowane warunki socjalne pomagają również przyciągać młodych ludzi do pracy w sektorze, który bywa postrzegany jako trudny i wymagający wyrzeczeń.

Symbolicznym wyrazem łączenia tradycji z nowoczesnością są ceremonie wodowania nowych jednostek, nadawanie im nazw nawiązujących do historii portów czy słynnych rybaków oraz utrzymywanie kontaktów między armatorami a lokalnymi społecznościami nadmorskimi. Trawler staje się nie tylko narzędziem pracy, ale również nośnikiem tożsamości i dumy z morskiego dziedzictwa kraju.

Przyszłe kierunki rozwoju holenderskich trawlerów

Kierunek rozwoju holenderskich modeli trawlerów przemysłowych wyznaczają trzy główne czynniki: zaostrzenie norm środowiskowych, rosnąca rola automatyzacji oraz potrzeba utrzymania konkurencyjności na globalnym rynku ryb i owoców morza. Stocznie i biura projektowe coraz odważniej sięgają po nowe materiały, innowacyjne rozwiązania napędowe oraz zaawansowane systemy cyfrowe, które jeszcze dwie dekady temu trudno byłoby sobie wyobrazić na jednostkach rybackich.

Przewiduje się wzrost zastosowania napędów hybrydowych, a w perspektywie dalszej przyszłości – również alternatywnych paliw, takich jak LNG, metanol czy paliwa syntetyczne. Celem jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych przy zachowaniu wysokiej mocy niezbędnej do holowania dużych sieci. Jednocześnie intensywnie bada się możliwości dalszego zwiększania selektywności narzędzi połowowych, tak aby każdy rejs generował jak najmniejszy wpływ na ekosystem.

W obszarze automatyzacji spodziewany jest rozwój systemów półautonomicznych, które przejmą część czynności pokładowych i przetwórczych. Dzięki temu możliwe będzie zmniejszenie obciążenia fizycznego załogi, a w niektórych obszarach – nawet redukcja liczebności obsady. Wymaga to jednak równoczesnego podnoszenia kwalifikacji personelu, który będzie musiał poradzić sobie z obsługą coraz bardziej złożonych systemów sterowania, diagnostyki i utrzymania ruchu.

Wreszcie, rosnąca presja społeczna na przejrzystość łańcuchów dostaw sprzyja wdrażaniu systemów śledzenia pochodzenia produktu od łowiska aż po półkę sklepową. Holenderskie trawlery stają się ważnym ogniwem tego procesu, gromadząc i przekazując dane o miejscu połowu, czasie, zastosowanych narzędziach i parametrach przechowywania. Dzięki temu konsumenci otrzymują coraz więcej informacji o kupowanych rybach, a odpowiedzialne praktyki połowowe stają się wartością dodaną w konkurencji na rynku.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Jakie gatunki ryb najczęściej poławiają holenderskie trawlery przemysłowe?

Holenderskie trawlery przemysłowe specjalizują się głównie w połowach pelagicznych gatunków stadnych. Należą do nich przede wszystkim śledź, makrela atlantycka, błękitek, sardynela i serdynka. Znaczna część połowu trafia do przetwórstwa na mrożone filety, konserwy lub produkty dla przemysłu spożywczego. Część surowca wykorzystuje się także do produkcji mączki i oleju rybnego, co pozwala zagospodarować praktycznie cały odłów i ograniczyć straty.

Czym różni się trawler pelagiczny od dennego w kontekście holenderskich konstrukcji?

Trawler pelagiczny zaprojektowany jest do połowów w toni wodnej, bez kontaktu sieci z dnem. Charakteryzuje się dużymi bębnami sieciowymi i rozbudowanymi systemami sonarowymi do lokalizacji ławic. Trawler denny natomiast holuje sieć po dnie morskim, co wymaga innej geometrii narzędzi i wzmocnionych lin oraz osprzętu. W Holandii popularne są też modele dualne, zdolne do prowadzenia obu typów połowów, co zwiększa elastyczność wykorzystania statku w różnych warunkach i sezonach.

Jakie rozwiązania proekologiczne stosuje się na holenderskich trawlerach?

Na współczesnych holenderskich trawlerach wdraża się szereg rozwiązań proekologicznych: systemy oczyszczania spalin, napędy hybrydowe, optymalizację zużycia paliwa oraz odzysk ciepła z silników. W sferze połowu stosuje się selektywne sieci z panelami wypuszczającymi mniejsze ryby, ogranicza kontakt narzędzi z dnem i monitoruje przyłów gatunków chronionych. Coraz częściej standardem stają się też systemy pełnego monitoringu połowów i rejestracji danych, wspierające zrównoważone zarządzanie zasobami.

Dlaczego holenderskie trawlery uchodzą za jedne z najnowocześniejszych w Europie?

Holenderskie trawlery uchodzą za wyjątkowo nowoczesne dzięki ścisłej współpracy armatorów, stoczni, biur projektowych i instytutów badawczych. Inwestuje się tu w zaawansowaną elektronikę, automatyzację procesów pokładowych i przetwórczych, a także komfort i bezpieczeństwo załogi. Jednostki są projektowane zgodnie z najnowszymi normami środowiskowymi UE i często służą jako platformy testowe dla innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie napędu, selektywnych narzędzi połowowych oraz systemów informatycznych.

Jak wygląda praca załogi na dużym holenderskim trawlerze przemysłowym?

Praca załogi na dużym trawlerze to system wachtowy, zwykle z podziałem na część nawigacyjną, maszynową i pokładową. Rejsy trwają od kilku do kilkunastu tygodni, a w tym czasie statek niemal bez przerwy pozostaje na łowiskach lub w drodze między nimi. Załoga obsługuje sieci, sortownie, chłodnie i urządzenia przetwórcze, dbając jednocześnie o stan techniczny jednostki. Na współczesnych trawlerach zapewnia się stosunkowo wygodne kabiny, dostęp do łączności satelitarnej i pomieszczenia rekreacyjne, co łagodzi trudny charakter pracy na morzu.

Powiązane treści

Technologie pakowania próżniowego ryb na pokładzie

Pakowanie próżniowe ryb bezpośrednio na pokładzie statków rybackich stało się jednym z kluczowych narzędzi podnoszenia jakości surowca, wydłużania trwałości produktów oraz zwiększania opłacalności połowów. Integracja systemów chłodniczych, maszyn pakujących i procedur higienicznych sprawia, że ryba przechodzi pełen proces zabezpieczenia – od odłowu do hermetycznego opakowania – jeszcze zanim statek powróci do portu. Techniczne podstawy pakowania próżniowego na statkach rybackich Pakowanie próżniowe polega na usunięciu z opakowania możliwie największej ilości powietrza,…

Instalacja systemów przeciwprzechyłowych w starszych trawlerach

Bezpieczeństwo trawlerów rybackich w dużym stopniu zależy od ich stateczności poprzecznej. Niewłaściwe zachowanie jednostki na fali, nagłe przechyły podczas trałowania czy holowania narzędzi połowowych od lat są jedną z głównych przyczyn wypadków w rybołówstwie. Instalacja systemów przeciwprzechyłowych w starszych trawlerach staje się więc nie tylko sposobem na poprawę komfortu pracy załogi, ale przede wszystkim na ograniczenie ryzyka katastrofy i wydłużenie bezpiecznej eksploatacji jednostek, które często mają po kilkadziesiąt lat służby.…

Atlas ryb

Sum welski azjatycki – Silurus asotus

Sum welski azjatycki – Silurus asotus

Szczupak amurski – Esox reichertii

Szczupak amurski – Esox reichertii

Sandacz morski – Sander marinus

Sandacz morski – Sander marinus

Okoń małogębowy – Micropterus dolomieu

Okoń małogębowy – Micropterus dolomieu

Okoń czarny – Micropterus salmoides

Okoń czarny – Micropterus salmoides

Okoń słoneczny – Lepomis gibbosus

Okoń słoneczny – Lepomis gibbosus

Okoń nilowy – Lates niloticus

Okoń nilowy – Lates niloticus

Tołpyga wielkogłowa – Hypophthalmichthys nobilis var.

Tołpyga wielkogłowa – Hypophthalmichthys nobilis var.

Amur srebrzysty – Ctenopharyngodon idella var.

Amur srebrzysty – Ctenopharyngodon idella var.

Karaś japoński – Carassius cuvieri

Karaś japoński – Carassius cuvieri

Karaś chiński – Carassius auratus gibelio

Karaś chiński – Carassius auratus gibelio

Lin złocisty – Tinca tinca aurata

Lin złocisty – Tinca tinca aurata